Αγαπητή Μούσα,

Ελπίζω να είσαι καλά. Μετά από αρκετή αυτό-ενδοσκόπηση αποφάσισα να σου γράψω, με την ελπίδα ότι θα μπορέσεις να βρεις στην καρδιά σου έναν τρόπο να με συγχωρέσεις και να επιστρέψεις ξανά.

Η ζωή χωρίς εσένα ήταν ένας εφιάλτης. Δεν έχω καταφέρει να γράψω ούτε λέξη εδώ και εβδομάδες. Όλες εκείνες οι υπέροχες ιδέες που μοιραζόμαστε έχουν στερέψει και το κεφάλι μου είναι υπό κατάρρευση. Τώρα μόνο μπορώ να εκτιμήσω πόσο σημαντική είσαι για μένα. Η ζωή χωρίς την καθημερινή σου παρουσία είναι πλέον ανεπαρκής και ανούσια.

Όσο ξανασκέφτομαι εκείνη τη διαφωνία μεταξύ μας που σε οδήγησε μακριά μου, τόσο περισσότερο το μετανιώνω και ντρέπομαι για τον εαυτό μου. Έπεσα θύμα της έπαρσης και της αλαζονείας μου. Τώρα, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ελπίζω ότι με την πάροδο του χρόνου θα μπορέσεις να ξεχάσεις κάποια από τα φοβερά πράγματα που σου είπα.

Σε παρακαλώ, γύρνα πίσω. Ας επιστρέψουμε στον τρόπο που ήμασταν παλιά.

Ο φίλος και σύντροφός σου,
Ποιητής

_

γράφει η Βασιλική Δραγούνη