ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;

ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;

Με χέρια γαντζωμένα όπου βρούνε

μουλιάζουν τα κορμιά στην παγωνιά

κι αλύπητα το κύμα τους χτυπά

ψυχή να παραδώσουν.

Ακούει κανείς;

 

Άγριος καιρός, δε λογαριάζει

και ουρλιαχτά ξυπνούν τη λύπη.

Πέρα στα βράχια παραλύει

κι ο τελευταίος στεναγμός.

Ακούει κανείς;

 

Μια μάνα μοναχή γυμνή παλεύει,

με πείσμα την ανάσα της κεντά.

Στην αγκαλιά της το παιδί λυγά,

στη φρίκη δε σαλεύει.

Ακούει κανείς;

 

Απόμεινε ο καημός της στα σκοτάδια

για τ’ άδικο της άμοιρης ζωής.

Χαράματα και άνοιξε η πληγή,

ευχή και οδυρμός.

Ακούει κανείς;

 

Παντού και πάντα φονικό τοπίο,

χειμώνας στην καρδιά φαρμακερός.

Το δάκρυ ρέει ποταμός

κι η γη χαροπαλεύει.

Ακούει κανείς;

 

_

γράφει η Στέλλα Πετρίδου 

 

Από την ποιητική συλλογή της «Προσφυγιά», εκδόσεις «άλφα πι»

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

1 σχόλιο

  1. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Η Στέλλα χαλάει τις ισορροπίες για να φτιάξει το δικό της ποιητικό σύμπαν. Κι εκείνο με την σειρά του, πολλά μας υπόσχεται..
    Καλή πορεία να έχεις Στέλλα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος