Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Μαζεύω τις πέτρες του λιθοβολισμού μου
Με ματωμένα δάχτυλα
Τρεμάμενα και τσακισμένα
Τις βάζω στη σειρά για να τις ζωγραφίσω
Κόντρα στο αίμα λίγο χρώμα από το ουράνιο τόξο
Σε λίγες σταλαγματιές από δάκρυα.
Βλέπετε πως δεν τσιγκουνεύομαι την πολυχρωμία
Τιμώ την ιερότητα της στιγμής
Και υμνώ την καταδίκη μου με την πιο ακριβή παλέτα.
_
γράφει η Άννα Ρουμελιώτη
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/_uvlYw5osZ8Καθημερινή https://youtu.be/naKh5E1VGt0?si=KoXJCsRy6Jo99HO7 https://youtu.be/wu7Kh7pyJFM Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των...
Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...
Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...
Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...
Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...
Αυτοκαταστροφικό, σκληρό, δυνατό, διαφορετικό, τολμηρό και πολύ προχωρημένο το κείμενό σου, Άννα. Μπράβο σου!!! Για κάποιο λόγο με ξεσήκωσε.
Βάσω σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα τόσο θετικά σου σχόλια.. και χαίρομαι που σε ξεσήκωσε!!
“Κόντρα στο αίμα λίγο χρώμα από το ουράνιο τόξο”
Ο στίχος αυτός με συγκίνησε Άννα μου! Ως επανάσταση μου φάνηκε. Εύγε!!! Μου άρεσε πάρα πολύ το ποίημα σου!!!
Ελένη μου με συγκινεί και με χαροποιεί πάντοτε το πέρασμά σου!Να εισαι καλά σε ευχαριστώ!!