Ανταριασμένες σιωπές

Οι στρατιές είχαν μόλις ξεκινήσει
το καταστροφικό τους έργο. Οι αεροπορικές επιδρομές
εξαπέλυαν μύδρους από τον ουρανό
οι βομβαρδισμοί είχαν αρχίσει.

Τα καταφύγια κατέρρευσαν από τη μοναξιά της αναμονής
τα ράφια των απελπισμένων αναγκών μας άδειασαν
από τις ληστρικές εφόδους
και η λευκή σημαία της ανακωχής καταποντίστηκε
στα έγκατα της μάταιης επιβίωσης.

Οι σάλπιγγες εσίγησαν, τις θάψαμε στη λήθη
ο νικητής σκοτώθηκε κι ο ηττημένος ζωντανός παρέμεινε
και μέσα στων ανταριασμένων σιωπών τον κουρνιαχτό
τα αποκαΐδια του συμπαντικού μας κόσμου μετατράπηκαν
σε μικροσκοπικά φτερά, χωρίς κανέναν ήχο.

–

γράφει η Βασιλική Δραγούνη