Ταξιδιάρικο πουλί η θύμηση, φτεροκοπά πάνω στις βουβές ώρες, πάντα μ’ έναν ήχο αναχώρησης διαπεραστικό να τη σφραγίζει. Όπως αλλάζει απότομα ο ζεστός νοτιάς, φορώντας του βοριά το πανωφόρι και μ’ ένα σφύριγμα κλείνει την πόρτα στο καλοκαίρι, δίχως κανείς ν’ αντισταθεί.
Πλάνη μεγάλη πως ο χρόνος γρήγορα περνά, λόγια παρηγοριάς πάνω από φωτογραφίες με χαμόγελα, σαν τις στιγμές, παγωμένα.
Συλλαβιστά να διαβάζονται οι λέξεις στο βιβλίο της ξενιτιάς, για ν’ αποκτούν το νόημα που τους πρέπει. Δεν είναι χρόνος εκείνο το χέρι που μηχανικά φυλλομετρά το ημερολόγιο κι αλλάζοντας εικόνες μας φέρνει πιο κοντά σ’ εκείνο που καρτερούμε.
Είναι η πνοή της παρουσίας, είναι τ’ όνειρο, οι ανάσες που γεμίζουν τα δωμάτια, τα βλέμματα που ζωγραφίζουν τους τοίχους, η ζωή με τα τρία γράμματα και τις άπειρες στιγμές, η έγνοια, είναι το γέλιο που ρουφάει τον αέρα κι αυτές ακόμα οι σιωπές που λουφάζουν τρομαγμένες στις γωνιές.
Στο δρόμο της απουσίας, που το βήμα της χωρίς βιασύνη σέρνει, συλλαβίζοντας να την προφέρουμε. Για να είναι διπλή η χαρά την ώρα που με σπουδή θα γράψουμε, σαν μαθητούδια στο σχολειό, την ακριβή τη λέξη ¨παρουσία¨.
_
γράφει η Μαριάνθη Πλειώνη
Συγχαρητήρια Μαριάνθη!!!!!
Υπέροχο!
Θαυμάσιο!!!!!!!!!!!!!1
“Πλάνη μεγάλη πως ο χρόνος γρήγορα περνά”
Ο χρόνος σέρνεται όταν τον ορίζει η θλίψη… η απουσία…κι η ξενιτιά είναι αστείρευτη πηγή και για τα δύο…
Πολύ ευαίσθητο και μεστό, Μαριάνθη μου, συγχαρητήρια!
Σας ευχαριστώ για τα τόσο όμορφα λόγια σας,πάντα ενθαρρυντικά…!Καλό βράδυ!
Μαριάνθη Παπάδη
Πόσο κενό αλήθεια αφήνει η απουσία στη ζωή ανθρώπων που μέχρι χτες σεργιανίζαμε μαζί; Πόσο μεστά και περιεκτικά χρωμάτισες το κείμενό σου αφήνοντας τη γλύκα της επιθυμίας και της προσμονής για τη στιγμή που η απουσία θα δώσει τη θέση της στην παρουσία!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Πολυ πολυ ομορφο! Ετσι να συνεχισετε!
Χαίρομαι που σας άρεσε κ.Κόζη!Σας ευχαριστώ.
Ταξιδιάρικο πουλί η θύμηση και στα φτερά του κρέμονται τα όμορφά σου λόγια Μαριάνθη!
Υπέροχο και τρυφερό! Συγχαρητήρια!!!!!!!!!!!