Μόνο για απόψε να φανείς. Τίποτε άλλο!
Αν μ’ αγαπάς ή με μισείς σου το υπόσχομαι
Κι ας με πονά, να μην προβάλλω.
Θα τις διαλέξω τις σκηνές μας μία μία.
Λέξεις που πόνο θα γεννούν, μην πεις καμία!
Μόνο εγώ και εσύ εκεί, στης γης την άκρη.
Να με κοιτάς και να χωρώ σαν να ’μαι δάκρυ
που απ’ τα μάτια θα γλιστρά και θα σταλάζει
στην ίδια πάντα διαδρομή που δεν αλλάζει.
Μια νύχτα μόνο σου ζήτω πριν πέσει η αυλαία,
να δεις που απ’ αύριο θα ’ρθουν και τα σπουδαία!
Και ’μεις θα είμαστε αλλού σαν δύο ξένοι,
μόνοι στην άκρη ενός γκρεμού και οργισμένοι!
Για ευτυχία μιας στιγμής να ψάχνει η σκέψη
αφού η καρδιά ήταν δειλή για να διαλέξει…
Κι εγώ εκεί, να μην ξεχνώ και να πονώ
και να ρωτάω,
σε φίλους που είχαμε χαθεί να σε ζητάω.
Μία στιγμή να ’σουν εδώ και να ’ναι βράδυ.
Απ’ τα φεγγάρια τα γυμνά μην ψάχνω χάδι!
Κόντρα να πάμε στους καιρούς και τους ανέμους
μαζί στο τέρμα με τρελούς, μα κερδισμένους!
–
γράφει η Σοφία Ντούπη
[…] Κόντρα να πάμε στους καιρούς και τους ανέμους
μαζί στο τέρμα με τρελούς, μα κερδισμένους![..]
Ένα υπέροχο ποίημα … με δυνατή κατακλείδα … !!!Την καλημέρα μου!!!
Ευχαριστώ πολύ Άννα μου… να είσαι πάντα καλά!!! Την αγάπη μου!!!
Σοφούλα μου αγαπημένη,
Πόσο πολύ μου άρεσε ΚΑΙ αυτό το υπέροχο ποίημα σου….
Πόσο ευαίσθητες χορδές έχει η καρδιά σου….!!!
ΜΠΡΑΒΟ ψυχή μου!
Οι ευαίσθητες χορδές της δικής μου καρδιάς Χρυσούλα μου χρειάζονται τις δικές σου για να ταξιδέψουν!!!! Ευχαριστώ πολύ που είσαι κοντά μου!!!!!
Υ Π Ε Ρ Ο Χ Ο!!!!
Ευχαριστώ πολύ Χριστίνα μου. Την αγάπη μου και την καλημέρα μου!!!!!!
Τρυφερό και ευαίσθητο, Σοφία!!!
Να είσαι καλά Βάσω μου! Καλό απόγευμα!!!!!