Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Σκυφτός ο ορίζοντας
το βλέμμα του ρίχνει
στων ανέμων τις θάλασσες.
Μετρώ το ελάχιστο φως,
της απουσίας το χάραγμα
στην πλάτη του βράχου.
Θαλασσινό πουλί μονάχο
στο πλέγμα του μόλου
περιπατητής στ’ απόβροχο
με δάκρυα που μούχρωσαν στ’ αγιάζι.
Και μεγαλώνουν τα βράδια
κάτω από του φεγγαριού
το κοίλο κάτοπτρο
εκεί που φωλιάζουν τα ηφαίστεια
και κοκκινίζει από μοναξιά η άνοιξη.
Σε κάποιο κομμάτι ουρανού
κατοικεί ένα γαλήνιο σύννεφο.
_
γράφει η Καλλιόπη Δημητροπούλου
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/dPDmeCKrFgYΚαθημερινή https://youtu.be/K0ri5qpD7XQ Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη...
Το βράδυ εκείνο του Δεκέμβρη του 1943 ο Ντίνος Δρίτσας ο τελωνειακός,δεν κοιμήθηκε...η Σουηδέζατου Ερυθρού σταυρού ήταν μεγάλο μούτρο,όμως έπρεπε να μάθει τι είχε μέσα το σεντούκι με ταγερμανικά γράμματα,που ξεφόρτωσε το πλοίο με το σιτάρι...Σηκώθηκε μεσάνυχτα και...
Λένε κάποιοι Από αυτούς Που μόνο όταν τους βλέπουν Οδύρονται Από αυτούς που αισθάνονται Ότι αφηγούνται την αλήθεια Από αυτούς Που δυσφορούν για το σύμπαν Για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται Και απαιτούν Ποικιλοτρόπως Την καθολική αναγνώριση και δικαίωση Του άγχους...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Λένε κάποιοι Από αυτούς Που μόνο όταν τους βλέπουν Οδύρονται Από αυτούς που αισθάνονται Ότι αφηγούνται την αλήθεια Από αυτούς Που δυσφορούν για το σύμπαν Για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται Και απαιτούν Ποικιλοτρόπως Την καθολική αναγνώριση και δικαίωση Του άγχους...
Νύχτες μοναξιάς απόψε αντικρίζωΤην όψη του θανάτου μου για σένα ζωγραφίζω,Έφυγες, πέρασες νωρίς, απόψε θα το μάθω,πως η αγάπη μου για σένα ήταν το πρώτο λάθος.Στων τοίχων τη σιωπή το όνομά σου γράφω,κι όσα δεν τόλμησα ποτέ, στο χώμα πια τα θάβω.Οι λέξεις μου ξεθύμαναν...
Πώς τα φέρνει ο καιρός. Εποχή φέρνεις καινούργια, θυμίζεις παλιά. Μ’ αρέσει να την αισθάνομαι που έρχεται, με χαϊδεύει απαλά. Γνώριμη η φυγή. Και πάλι ο χρόνος θα κυλήσει. Ζωή αίνιγμα, γαργαλάς αισθήματα, πράξεις φτάνουν σε κύματα. Εμείς ζαλισμένοι ζητάμε κάτι. Μη μας...
Γεμάτο όμορφες εικόνες και μια μαγεία έμπνευσης!
ΜΠΡΑΒΟ!!!
Ποσο ομορφοι στιχοι!!
…… κοκκινίζει από μοναξιά η άνοιξη.
…….Σε κάποιο κομμάτι ουρανού κατοικεί ένα γαλήνιο σύννεφο.
Υπέροχοι στίχοι Λίτσα… Η ποίησή σου πάντα χορταστική
Πάντα ιδιαίτερη έκφραση. Μπράβο Λίτσα!
Πολλά ευχαριστώ για την ομορφιά των λόγων σας!