Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Σκυφτός ο ορίζοντας
το βλέμμα του ρίχνει
στων ανέμων τις θάλασσες.
Μετρώ το ελάχιστο φως,
της απουσίας το χάραγμα
στην πλάτη του βράχου.
Θαλασσινό πουλί μονάχο
στο πλέγμα του μόλου
περιπατητής στ’ απόβροχο
με δάκρυα που μούχρωσαν στ’ αγιάζι.
Και μεγαλώνουν τα βράδια
κάτω από του φεγγαριού
το κοίλο κάτοπτρο
εκεί που φωλιάζουν τα ηφαίστεια
και κοκκινίζει από μοναξιά η άνοιξη.
Σε κάποιο κομμάτι ουρανού
κατοικεί ένα γαλήνιο σύννεφο.
_
γράφει η Καλλιόπη Δημητροπούλου
Ακολουθήστε μας
Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...
Αύγουστος είναι 31 ευκαιρίες να περάσεις όμορφα τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού. Αύγουστος είναι ο μήνας των ερωτευμένων και των ανθρώπων που αγάπησαν, είναι ο χαιρετισμός της θάλασσας, είναι ο τελευταίος μήνας του καλοκαιριού που όλοι προσπαθούν να περάσουν...
Μου είναι δύσκολο να βλέπω να νυχτώνει πλέον.Μα πιο δύσκολο ακόμα είναι να βλέπω την θάλασσα.Μου μαρτυράει όλα όσα είπαμε εκείνες τις στιγμές κοντά της.Που μας φιλοξενούσε η αμμουδιά της.Εμάς,τα γέλια μας,όσα δεν λέγαμε γιατί «είναι ακόμα πολύ νωρίς»,τις μουσικές που...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Μου είναι δύσκολο να βλέπω να νυχτώνει πλέον.Μα πιο δύσκολο ακόμα είναι να βλέπω την θάλασσα.Μου μαρτυράει όλα όσα είπαμε εκείνες τις στιγμές κοντά της.Που μας φιλοξενούσε η αμμουδιά της.Εμάς,τα γέλια μας,όσα δεν λέγαμε γιατί «είναι ακόμα πολύ νωρίς»,τις μουσικές που...
Δίχως σκοπό περπατώ, αλλά με σκοπό ξεκάθαρο. Έχω να περπατήσω τόσο αποφασιστικά προς το άγνωστο από τη σύλληψή μου. Στου Ζάππειου το μαύρο στέκομαι και εγώ, α(ει)κίνητη. Σα βλέπω το ένα δέντρο, λίγο πιο δίπλα είναι και το άλλο. Εδώ γράφεις μια λέξη και πας στην...
Διώξτε επιτέλους την ελπίδα!Πάλι απρόσκλητη υφαίνει τη χίμαιρα..Η πιο μεγάλη βάσανος για το μυαλόκαι η ώρα που ξεψυχά η πιο πικρή..Μα εκεί που την κηδεύεις κι ησυχάζεις,πάλι γεννιέται απ’ την αρχήκαι όπου πας σε ακολουθεί…Κι όσο κι αν τρέχεις να ξεφύγεις,σε κυνηγά και...
Γεμάτο όμορφες εικόνες και μια μαγεία έμπνευσης!
ΜΠΡΑΒΟ!!!
Ποσο ομορφοι στιχοι!!
…… κοκκινίζει από μοναξιά η άνοιξη.
…….Σε κάποιο κομμάτι ουρανού κατοικεί ένα γαλήνιο σύννεφο.
Υπέροχοι στίχοι Λίτσα… Η ποίησή σου πάντα χορταστική
Πάντα ιδιαίτερη έκφραση. Μπράβο Λίτσα!
Πολλά ευχαριστώ για την ομορφιά των λόγων σας!