Το δεύτερο έργο της μας ταξιδεύει στον χρόνο, την ιστορία και τα γεγονότα του παρελθόντος!

Ποια ήταν η πρώτη σας επαφή με τη γραφή;
Η συγγραφή ήρθε σε μικρή ηλικία γράφοντας ποιήματα και παραμύθια. Σαν τώρα θυμάμαι το πρώτο παραμύθι που κατάφερα να ολοκληρώσω και τη χαρά που αισθανόμουν διαβάζοντας τις γραμμές του.

Τι σημαίνει «γράφω» για σας;
Γράφοντας επέρχεται η κάθαρση. Ανακουφίζεται η ψυχή μου, η σκέψη μου και αισθάνομαι ένας διαφορετικός άνθρωπος. Υψώνω έναν τοίχο μπροστά μου και κατοικώ σε έναν άλλον κόσμο. Εκεί απομονώνομαι και ζω τόσο έντονα.

Υπήρξε κάποιο πρόσωπο στη ζωή σας το οποίο έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ενασχόλησή σας με τον κόσμο της λογοτεχνίας;
Όχι, δεν υπήρξε κάποιο τέτοιο πρόσωπο να με μυήσει στον χώρο της λογοτεχνίας. Απλά η αγάπη μου για το διάβασμα και τα βιβλία με ώθησαν σε εκείνη.

Μιλήστε μας για το νέο σας βιβλίο.
«Οι Νύμφες της Εροιβιάς» βασίζονται σε αληθινά γεγονότα και παίρνει μέρος στον τόπο καταγωγής μου. Τρεις εποχές, τρεις έρωτες, τρεις γυναίκες ανοίγουν το σεντούκι με τα μυστικά και ένας τραγικός και τόσο δυνατός χείμαρρος μας παρασέρνει στα σταυροδρόμια των ψυχών τους. Μια ιστορία που ξεκινά το 1943 στην παλιά Πόλη και στο Εβραϊκό γκέτο, συνεχίζει στην πανέμορφη Μυροδάφνη το 1960 και τελειώνει στα Ιωάννινα το 2014. Ένα μυθιστόρημα με κυρίαρχο φόντο την λίμνη Παμβώτιδα και το Κάστρο.

Ποια ήταν η πηγή της έμπνευσής σας;
Ο θάνατος ενός αγαπημένου μου ανθρώπου που είναι βέβαια και ένας από τους ήρωες του βιβλίου μου. Με βάση αυτό και έπειτα από πολλές συζητήσεις και εκμυστηρεύσεις οικείων προσώπων, δημιουργηθήκαν οι Νύμφες της Εροιβιάς.

Έχετε συγκινηθεί με ένα βιβλίο που έχετε διαβάσει;
Ναι, έχω συγκινηθεί με αρκετά και υπέροχα βιβλία. Με την «εξομολόγηση» του Σπύρου Πετρουλάκη. Με τα «ανεμοδαρμένα ύψη» της Έμιλυ Μπροντέ, με «του αηδονιού το δάκρυ» του Γιώργου Τζιτζικάκη, «Το γράμμα μιας άγνωστης» του Στέφαν Τσβάιχ, το «άλικο γράμμα» του Ναθάνιελ Χόθορν, το «Γιάντες της Μαρίας» του Π. Ψαθά… Είναι τελικά τόσα πολλά… Θα μπορούσα να μιλάω για ώρες.

Ποια είναι η αγαπημένη σας φράση;
«Όπου θέλεις να πας, όπου κι αν πρόκειται να πας, πήγαινε με όλη σου την καρδιά».

Για ποιο λόγο θα σταματούσατε να γράφετε;
Μονάχα για λόγους υγείας και αν κάποια στιγμή αποκτήσω ένα παιδί αλλά πιστεύω πως δεν θα είναι για μεγάλο χρονικό διάστημα.

_

γράφει η Βούλα Παπατσιφλικιώτη

–

Οι νύμφες της Εροιβιάς
Βασισμένο σε αληθινή ιστορία

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μάτι

Ιωάννινα, 1943

Λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος, δυο νέοι, η Λενιώ και ο Εντίν, μέσα στα σοκάκια του Κάστρου ζουν, μα και κρατούν κρυμμένο τον μεγάλο έρωτά τους. Εκείνη μια πανέμορφη Γιαννιώτισσα και εκείνος ένας Εβραίος που τη λατρεύει περισσότερο και από τη ζωή του. Θα καταφέρουν να ζήσουν μαζί;


Χωριό Μυροδάφνη, 1960

Η Θεοδώρα προσπαθεί να σπάσει τα δεσμά της οικογένειάς της, να απαλλαγεί μια και καλή από την καταστροφική μητέρα της. Παντρεύεται τον αγαπημένο της Κωνσταντή και για να γλιτώσουν από τη μανία της ταξιδεύουν μέχρι την Πελοπόννησο στο χωριό Κρυονέρι. Μα και εκεί η τύχη δε θα τους χαμογελάσει.


Ιωάννινα, 2014

Η Δάφνη Μητροπούλου, υποβασταζόμενη από τον γιο και την κόρη της, σπαράζει πάνω από το μνήμα του αγαπημένου της συζύγου, του Άκη, αφού ήταν θέλημα Θεού να σταθεί στο πλευρό του.

Τρεις γυναίκες ενώνουν τις ζωές τους και το κουβάρι της μοίρας ξετυλίγεται αφήνοντας πίσω του λάθη, πάθη, μυστικά και αμέτρητο πόνο, τόσο στις ίδιες όσο και στα αγαπημένα τους πρόσωπα που ζουν μαζί τους.

Θα μπορέσει άραγε η μεγάλη, βαθιά λίμνη να τα σκεπάσει για πάντα και να τα κρατήσει στον βυθό της ή θα τα ξεβράσει στις καλαμιές, όπου πριν πολλά χρόνια οι Νύμφες της Εροιβιάς έλουζαν τα χρυσαφένια τους μαλλιά τις έναστρες νύχτες;

Ένα έργο ταξίδι στην ιστορία και το παρελθόν αυτού του τόπου. Γεγονότα που ανατρέπουν ζωές και συναισθήματα που σημαδεύουν ανθρώπους. Μια ιστορία που αν δεν είχε καταγραφεί από την αξιόλογη κυρία Τσούνη θα χάνονταν για πάντα στα νερά της λίμνης!

–

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:
Η Βασιλική Τσούνη κατάγεται από τα Ιωάννινα. Σπούδασε Γεωπονία στη Λάρισα και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην πόλη καταγωγής της, όπου διαμένει μέχρι και σήμερα με την οικογένειά της. Εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα, περιτριγυρισμένη εδώ και χρόνια από βιβλία. Λατρεύει τη μουσική, τα ζώα και τη λογοτεχνία. Τις πρώτες της συγγραφικές απόπειρες της “τόλμησε” σε μικρή ηλικία, γράφοντας παραμύθια και ποιήματα.