γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

–

Το βιβλίο “η δίκη που άλλαξε τον κόσμο” του πάντα λυρικού Στέφανου Δάνδολου, αποτελεί ένα ακόμη συγκλονιστικό ιστορικό μυθιστόρημα, διανθισμένο με αρκετή δόση μυθοπλασίας, μα τα περισσότερα πρόσωπα που εξιστορούν την ιστορία,  είναι υπαρκτά και κάποια από αυτά αρκετά γνώριμα στο ευρύ κοινό.

Η δίκη που άλλαξε τον κόσμο, δεν είναι άλλη από εκείνη Του Χριστού, όπου ο Πόντιος Πιλάτος με τη διαταγή του αλλά όχι και τη θέλησή του, η πρόθεση των ιερέων και η ιαχή των απλών ανθρώπων, έστειλαν Τον Χριστό στο μαρτύριο Της σταύρωσης.

Ο Πόντιος Πιλάτος, ο Ρωμαίος κριτής που δίκασε τον άνθρωπο που ήρθε στον κόσμο για να μαρτυρήσει για την αλήθεια, ο δύσθυμος, ο λιγομίλητος, ο σκυθρωπός και συνάμα ο ευαίσθητος και χτυπημένος από τη μοίρα, είναι παντρεμένος και ευτυχισμένος με την Κλαυδία Πρόκλα.

Εκείνη που μαγεύεται από το μεγαλείο Του Χριστού, που κάνει πράξη σε όλη την υπόλοιπη ζωή της τα λόγια Του, εκείνη που έχει το χάρισμα να ψυχανεμίζεται θραύσματα από το μέλλον, που η μοίρα τη μαστίγωσε αλύπητα, είναι εκείνη που θα μεταδώσει μέσω της Ραχήλ, της γλυκιάς, δοτικής και καλόψυχης αδελφής ψυχής της, το μήνυμα των 16 λέξεων που ο Καικίλιος ανέλαβε να μεταφέρει προς τον Πόντιο Πιλάτο την κρίσιμη ώρα της δίκης, σε μια υγρή και αφιλόξενη αίθουσα του Πραιτορίου της Ιερουσαλήμ, πιστεύοντας ότι είναι ικανό να αλλάξει τη ρότα της ιστορίας και να σώσει Τον Χριστό.

Για πολλά χρόνια θα ζει ανάμεσα στις τύψεις της για την μη ορθή αποστολή του μηνύματος και άλλοτε πάλι θα θεωρεί τον εαυτό της υπεύθυνο για εκείνο του μήνυμα που κατέστη ικανό να οδηγήσει το ρου της ιστορίας σε λάθος δρόμο. Μόνο όταν ο δρόμος της συναντηθεί με εκείνο του αδίστακτου και μανιασμένου στρατηγού, που καμία σχέση δεν έχουν οι περιγραφές με την πραγματική του φύση, Πετρώνιου Μάξιμου, ο οποίος θα ακούσει την ιστορία της και θα είναι εκείνος που θα την λυτρώσει από το βάρος του δικού της σταυρού που τόσα χρόνια, άδικα κουβαλάει.

Αλήθεια, πως συνεχίζει να επιβιώνει, εκείνος που χωρίς να ξέρει, έστειλε στο σταυρό, Τον μεσσία του κόσμου;

Οι όμορφες παρομοιώσεις, οι ανατριχιαστικές σκηνές που διαδραματίστηκαν και τα κατανυκτικά γεγονότα των παθών Του Χριστού που εξιστορούνται στις σελίδες του βιβλίου,  μας μεταφέρουν νοερά σε έναν κόσμο που ευδοκιμούσε, πάλευε, μαχόταν και μαρτυρούσε, χιλιάδες χρόνια πριν.

Τι απέγιναν οι ήρωες μας; Οι περισσότεροι οδηγήθηκαν στη δική τους προσωπική σταύρωση, βίωσαν τα δικά τους μαρτύρια και παρέδωσαν το πνεύμα στο δημιουργό του, μέσα σε πελάγη ευτυχίας.

Τα πάθη, τα μίση, τα αίσχη, ο φθόνος, η προδοσία, η αγανάκτηση, ο φόβος αλλά και η ανιδιοτελής προσφορά και αγάπη, πλημμυρίζουν το κείμενο και το διανθίζουν άλλοτε με δάκρυα χαράς και άλλοτε με εκείνα της λύπης. Πάντα όμως στο τέλος του δρόμου, γεννιέται η ελπίδα, το φως και η ψυχική ανάσταση.

Από κάθε βιβλίο που διαβάζω, απομονώνω μια φράση, για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο του Στέφανου Δάνδολου, ξεχώρισα το παρακάτω:

Κανένας νεκρός που αγαπήθηκε στη ζωή του, δεν είναι πραγματικά νεκρός. Ζει, ανάμεσά μας.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.