γράφει ο Γιάννης Δρούγος

Ένα έξοχο νουάρ μυθιστόρημα που ξεπερνάει την ίδια του την κατηγορία. Γραμμένο το 1979 από τον Trevanian – φιλολογικό ψευδώνυμο του Rodney William Whitaker – ,ένας σπουδαίος συγγραφέας που πειραματίστηκε με διάφορα είδη γραφής και εδώ , σ’ αυτό το τρίτο του μυθιστόρημα, καταφέρνει να δημιουργήσει

δυο αξέχαστους πρωταγωνιστές: Η Λεωφόρος, μια κακόφημη συνοικία στο κέντρο του Μόντρεαλ όπου και απεικονίζεται ρεαλιστικά, μέσα από την υποδειγματική πένα του Trevanian.   Και ο υπαστυνόμος Λαπουάντ, ο δεύτερος πρωταγωνιστής, φαινομενικά σκληρός, “κυβερνήτης” της κακόφημης περιοχής, στιγμές στιγμές βίαιος και παράλληλα ανθρώπινος. Και βαθιά λυπημένος…και εξοργιστικά μόνος. Ένα καράβι τσακισμένο που πλέει σε άγρια, σκοτεινά νερά!   Κοντά του, ένας νέος αστυνόμος που κουβαλάει το

Καινούριο κόντρα στο Παλιό και Μπερδεμένο του Λαπουάντ.

Μια τοιχογραφία της πρωτεύουσας του Καναδά, δεκαετία ’70 και ένα πλήθος ετερόκλητων χαρακτήρων να παρελαύνουν επί της Λεωφόρου, σε σκοτεινά σοκάκια και κρυφά δωμάτια. Κακοποιοί, πόρνες, εργάτες και μετανάστες που κυνηγάνε το όνειρο κι εκείνο γλιστρά απ’ τα χέρια τους.

Ένας φόνος γίνεται αφορμή να ξετυλιχθεί ένα απίστευτο κουβάρι καταστάσεων, συνδεδεμένο με δυο πανομοιότυπους φόνους στο παρελθόν. Στην προσπάθεια διαλεύκανσής τους, ο Λαπουάντ έρχεται αντιμέτωπος με τον εαυτό του, τους φόβους του, την απέραντη μοναξιά του και τη θνητότητά του.

Μυθιστόρημα αξιώσεων με κοινωνικές και ψυχολογικές προεκτάσεις. Στοχασμός για τον χρόνο που περνά, για τις ενοχές και τα προσωπικά “τσακίσματα”.

Θαυμάσια η μετάφραση της Κλαίρης Παπαμιχαήλ.

Ένα ακόμα λογοτεχνικό διαμάντι από τις εκδόσεις Πόλις.