Με το τελευταίο της έργο μας απαντάει στο ερώτημα: «Υπάρχουν αντίπαλοι στην αγάπη;»

Πώς ξεκινήσατε να γράφετε;
Με την συγγραφή βιβλίων ξεκίνησα το 2003. Αν και από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, από τον καιρό που έμαθα γραφή και ανάγνωση ή θα διάβαζα ή θα έγραφα. Ήταν και παραμένει για εμένα, τρόπος έκφρασης και επικοινωνίας.

Τι ήταν εκείνο που σας ενέπνευσε να γράψετε το βιβλίο σας;
Η ανάγκη να εκφράσω τον θαυμασμό μου, τη γνώμη μου, την οπτική μου και εν γένει όλα τα συναισθήματά μου στην ηρωίδα της ζωής μου. Τη μητέρα μου. Όντας εσωστρεφής σαν χαρακτήρας, δεν είχα άλλο μέσον πέρα από την πένα μου. Κι έτσι γράφτηκε το πρώτο μου βιβλίο ΤΟ ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΤΙΝΑΣ.

Τι σημαίνει για εσάς έμπνευση;
Η τέχνη είναι θεία έμπνευση. Και η έμπνευση είναι θείο χάρισμα. Γεννιέται από το τυχαίο. Από μία σκηνή στον δρόμο, μία συζήτηση, μια εικόνα της φύσης, από οτιδήποτε μπορεί να ερεθίσει το μυαλό σου.

Ποιο στοιχείο του χαρακτήρα σας δυσκολεύει τη γραφή σας;
Δύο στοιχεία που ξεκινούν με την πρόθεση «ανα»: Αναποφάσιστη και ανασφαλής. Και το πρώτο ξεκινά από το δεύτερο. Όμως και τα δύο παραμερίζονται ιπποτικά με το που θα καθίσω μπροστά στον υπολογιστή μου κι αρχίσω να γράφω.

Ποια μοίρα ελπίζετε για το βιβλίο σας;
Να έχει στον δρόμο του καλά ταξίδια, τύχη και αγάπη από τους αναγνώστες.

Έχετε συγκινηθεί με ένα βιβλίο που έχετε διαβάσει;
Θα ήταν άδικο να αναφέρω μόνο ένα. Με πολλά έχω συγκινηθεί κι έχω κλάψει. Και ως συγγραφέας, θεωρώ πως αυτό είναι ένα από τα ζητούμενα του συγγραφέα. Να αγγίζει την ψυχή του αναγνώστη.

Ποια είναι η αγαπημένη σας φράση;
Dum spiro spero. Όσο ζω ελπίζω.

Για ποιο λόγο θα σταματούσατε να γράφετε;
Μόνο για σοβαρούς λόγους υγείας θα σταματούσα να γράφω. Όσο το μυαλό θα λειτουργεί και το σώμα θα ακολουθεί, θα κάθομαι μπροστά από τον υπολογιστή μου και θα γράφω.

–

Έργα της συγγραφέως από τις Εκδόσεις Ψυχογιός

–

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, αλλά μεγάλωσε στον Πειραιά. Σπούδασε λογιστική και ασχολήθηκε με το αντικείμενο των σπουδών της για είκοσι πέντε χρόνια, δίχως να επιτρέψει στους αριθμούς να επηρεάσουν το ανήσυχο πνεύμα της. Εργάστηκε επίσης για επτά χρόνια στον τομέα του μάρκετινγκ, μέχρι το 2011, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Μιλά αγγλικά και γερμανικά. Το 2007 έγινε μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και το 2015 μέλος της ΑΕΠΙ, καθώς καταπιάνεται και με τη στιχουργία. Ύστερα από αρκετά χρόνια που ασχολείται με τη συγγραφή εξακολουθεί να πιστεύει πως η μεγαλύτερη δημιουργία της ζωής της είναι τα δύο παιδιά της, στα οποία σχεδόν πάντα αφιερώνει τα βιβλία της. Όνειρό της; Να παραμείνει ονειροπόλα και το πνεύμα της να συνεχίσει να είναι ανήσυχο. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν επτά μυθιστορήματά της.