Η Παράσταση, του Φοίβου Μανωλούδη

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Περιμένω έξω από το θεάτρο. Μέχρι να αρχίσει η παράσταση

παρατηρώ μια απουσία σκιών δικών σας.

Μια γάτα θρηνεί τα σκοτωμένα μικρά της, που μόλις τα βρήκε, τι με νοιάζει· ένας άστεγος φωνάζει βοήθεια, δεν έχει χέρια, δεν έχει να φάει, τι με νοιάζει· περιμένω να δω τη παράσταση. Λίγο πιο πέρα δυο γυμνά σώματα απελπισμένα κρατιούνται. Νομίζω πως κάνουν κάτι απαγορευμένο. Είναι ποτέ δυνατόν; Είμαστε σοβαροί άνθρωποι, περιμένουμε να δούμε μια παράσταση, και αυτοί πράττουν το απαγορευμένο; Κραυγές ξεφεύγουν από την ένωση. Μα πώς μπορούν; Απαγορεύεται αυστηρά. Από τα ανοιχτά στόματα ξεφεύγουν κραυγές. Σφιχταγκάλιασμα ηδονικό· χέρι στο χέρι, πόδι στο πόδι· τα μέλη εφαρμόζουν ορθά. Και έφτασαν σε οργασμό όταν μπαίναμε στο θέατρο να δούμε τη παράσταση.

_

γράφει ο Φοίβος Μανωλούδης

Ακολουθήστε μας

Ζωή κλεμμένη

Ζωή κλεμμένη

H Όλγα εντελώς αυθόρμητα και με τα μάτια της βουρκωμένα άρχισε να του εξιστορεί το παιδικό της όνειρο.   “Το κορίτσι στεκόταν όρθιο στα κάγκελα της αυλής του σπιτιού του. Ήταν παιδί ακόμα και στην ψυχή του δεν υπήρχε καχυποψία. Του άρεσε να ζωγραφίζει, να αποτυπώνει...

Η απαστράπτουσα σιωπηρή λευκότητα της Ζακύνθου

Η απαστράπτουσα σιωπηρή λευκότητα της Ζακύνθου

Κάποτε, όταν ήμουν νέος, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όντας ενήλικας, επισκέφτηκα την Ζάκυνθο. Εκεί, στις μεγάλες υγροτοπικές εκτάσεις των Αλυκών Κατασταρίου, κατέφευγε κράζοντας, σπαραχτικά είναι αλήθεια, ένα μυστήριο πτηνό, η περίφημη Τυτώ, ένα νυκτόβιο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η απαστράπτουσα σιωπηρή λευκότητα της Ζακύνθου

Η απαστράπτουσα σιωπηρή λευκότητα της Ζακύνθου

Κάποτε, όταν ήμουν νέος, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όντας ενήλικας, επισκέφτηκα την Ζάκυνθο. Εκεί, στις μεγάλες υγροτοπικές εκτάσεις των Αλυκών Κατασταρίου, κατέφευγε κράζοντας, σπαραχτικά είναι αλήθεια, ένα μυστήριο πτηνό, η περίφημη Τυτώ, ένα νυκτόβιο...

την είδα…

την είδα…

α)Την είδα καθώς πλησίαζαΞεμύτιζε το καπέλο της τιμονιέρας σαν πολεμιστής-ξεπροβάλλει δειλά μονάχα το κράνος τουπράγμα τόσο ανάξιο, ως και λόγου-Πολεμίστρα της ένα βουνό από δίχτυαΉταν γαλάζια όπως η θάλασσα-σε μεριές βέβαια υπήρχε πεταμένο χρώμα από βότσαλα-Έψαξα...

Το γρανάζι

Το γρανάζι

Η πεζή και τετριμμένη καθημερινότητα δεν επρόκειτο να διαταραχθεί. Τα ίδια και τα ίδια αδιέξοδα μεταξύ των οποίων ακροβατούσε επιδιώκοντας να βρει την ισορροπία της ζωής. Όμως αυτή δεν ερχόταν. Πώς μπορείς να είσαι σίγουρος σε έναν κόσμο ασταθή; Για να γίνει κάτι...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *