–
γράφει η Κατερίνα Σιδέρη
–
Όταν πήρα στα χέρια μου το βιβλίο της Νατάσας, δεν φανταζόμουν τι με περιμένει κρυμμένο μέσα στις σελίδες του. Η δύναμη της γραφής της, η πλοκή της ιστορίας και το ανατρεπτικό φινάλε που περιμένει υπομονετικά τη σειρά του, δικαιώνει τον αναγνώστη για την επιλογή του να διαβάσει τον Ιανό.
Με αφετηρία την Έλενα Μαυρίδου, μια σκληρή και χωρίς συναισθηματισμούς αστυνομικό που διαθέτει ισχυρό ένστικτο, θα ξεδιπλώσουμε το οδοιπορικό του βιβλίου και μαζί της θα προσπαθήσουμε να εξιχνιάσουμε μια σειρά δολοφονιών κάτω από την πίεση των ανωτέρων της.
Η Έλενα έχει χάσει την αδερφή της Όλγα, έχει αποξενωθεί από τους γονείς της, μένει μόνη της και προσπαθεί να κρατά τον εαυτό της σε φόρμα για τις ανάγκες της υπηρεσίας της. Η Έλενα καλείται να δώσει άμεσα απαντήσεις, να κυνηγήσει έναν αδίστακτο που με ανεξέλεγκτη εμμονή σκορπά θύματα, μα τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της, είναι μηδαμινά.
…όταν δεν έχεις τίποτα, πρέπει να δημιουργήσεις κάτι…
Το ρολόι που σημαίνει την ώρα 00:00 – angel number, το έντονο προαίσθημα που την κατατρέχει και της ταράσσει την ηρεμία, η λατρεία της για τους αριθμούς, ο συνεργάτης της Λάρι που νιώθει άβολα κάθε φορά επισκέπτονται το νεκροτομείο, αλλά και η υπόθεση που της ανατίθεται να ξεσκεπάσει και να φτάσει σε χρόνο dt στον δολοφόνο, φορτίζουν τον αναγνώστη με περίσσεια αγωνία που αδημονεί μαζί με την Έλενα για τις εξελίξεις.
Ένας γνωστός επιχειρηματίας.
Ένας καταξιωμένος δικηγόρος.
Ένας επιφανής αρχιτέκτονας.
Κάποιος μανιακός με την καθαριότητα, το μπαρ του Τέρι «καταφύγιο», ο δρ Ντρακ και το αρχαίο φυτό ακόνιτο, τα τριαντάφυλλα Εκουαδόρ και το πάθος ενός πελάτη ανθοπωλείου, η σκληρή πραγματίστρια διευθύντρια Κέλι, τα γιασεμιά και ο μύθος του Αυτοκράτορα, αλλά και το φτωχό προφίλ του δολοφόνου που ονομάζεται από τους δημοσιογράφους ως ο δολοφόνος των λουλουδιών, είναι στοιχεία ικανά να κρατούν τον αναγνώστη «δέσμιο» που πασχίζει να φτάσει στη λύση του γρίφου, καταγράφοντας και εκείνος τη δική του λίστα με τα ενοχοποιητικά στοιχεία.
…στις σκιές ζουν οι χειρότεροι φόβοι μας. Συχνά μεταμφιέζονται. Φοράνε τα καλά τους και μας επισκέπτονται. Αλλά είναι λύκοι με προβιά…
Τι μπορεί να σημαίνουν οι στάσεις στις οποίες βρέθηκαν τα δολοφονημένα πρόσωπα;
Γιατί όλα τους συνοδεύονται με ένα διαφορετικό λουλούδι στο στέρνο;
Τι συνδέει τα θύματα με τον δολοφόνο τους;
Είναι ικανά τα στοιχεία για να σκιαγραφήσουν τον κατά συρροή εκτελεστή;
Θα καταφέρει ο τελευταίος ένα ακόμη πλήγμα για την ελληνική αστυνομία ή μήπως η Έλενα θα είναι γρηγορότερη από εκείνον;
Οι ερωτήσεις είναι πολλές και αναζητούν απαντήσεις που βρίσκονται καλά κρυμμένες ανάμεσα στις λέξεις. Πασχίζεις να τις ξετρυπώσεις, νομίζεις ότι περπατάς πάνω σε τεντωμένο σχοινί, νιώθεις να απομακρύνεσαι από τον στόχο σου και άλλες φορές πιστεύεις ότι έχεις στο λαιμό σου την ανάσα του δολοφόνου…
Ένα σημείωμα που διαρρέει στον τύπο, οι δηλώσεις στους δημοσιογράφους που κατακλύζονται από καταιγισμό ερωτήσεων, ο περιποιητικός, επικίνδυνος και συνάμα γοητευτικός δημοσιογράφος Άρης Δενδρινός, ένα τραγούδι που ξυπνά μνήμες, ένα παρελθόν που πρέπει να μείνει στην αφάνεια, ένας πίνακας σε υπνοδωμάτιο του 5ου ορόφου, αλλά και ένας άντρας με κουκούλα που συνεχώς βρίσκεται κοντά στην αστυνόμο, περιπλέκουν την υπόθεση και μπερδεύουν το νήμα της ιστορίας, απομακρύνοντας μας από το τέλος.
Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Νατάσας Γκουτζικίδου, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:
…ο έρωτας έχει μια άγρια ομορφιά που μπορεί να σε οδηγήσει ακόμα και στον θάνατο…
Το λουλούδι του δράκου, η επίσκεψη σε κοντινή επαρχιακή πόλη, μια μίνι διάρρηξη, ένα κλωνάρι από το δέντρο του Ιούδα αλλά και μια απρόσμενη συνάντηση στην ταράτσα μιας πολυκατοικίας, μας οδηγούν στους τίτλους τέλους που πραγματικά ούτε καθ’ υπόνοια δεν φανταζόμουν.
Πολλές φορές η ζωή η ίδια δημιουργεί τα πιο περίεργα σενάρια με πρωταγωνιστές καθημερινούς ανθρώπους. Πολλές φορές θεωρείς βέβαιο ότι έχεις φτάσει πολύ κοντά στη λύση του γρίφου, μα στο τέλος αντιλαμβάνεσαι ότι το μονοπάτι που επέλεξες να διαβείς σε έφερε σε λάθος δρόμο.
Μην περιμένετε να προβώ σε περισσότερες λεπτομέρειες. Επιλέγω να σας αφήσω καλυμμένους με το πέπλο μυστηρίου… Θα πω μονάχα ότι το αστυνομικό μυθιστόρημα της Νατάσας Γκουτζικίδου κράτησε καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης το ενδιαφέρον μου στο ζενίθ και αφότου έκλεισα το βιβλίο, λίγες στιγμές αργότερα άρχισα ξανά να το διαβάζω με τον ίδιο ζήλο!
H Nατάσα Γκουτζικίδου γεννήθηκε το 1980 στην Αθήνα. Μοιράζει την καρδιά της μεταξύ Αθήνας και Διδυμοτείχου από όπου κατάγεται. Σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Ελληνικό Πολιτισμό στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Κύπρου.
Από το 2006 εργάζεται στον χώρο των εκδόσεων αδιάλειπτα. Μεταξύ άλλων, γράφει ταξιδιωτικά κείμενα για να ταξιδεύει το μυαλό της, κάνει copywriting για λογαριασμό μεγάλων εταιρειών και επιμέλειες κειμένων, λογοτεχνικών και μη.
Συνολικά κυκλοφορούν είκοσι βιβλία της. Κάποια από αυτά έχουν φιλοξενηθεί σε εφημερίδες πανελλαδικής εμβέλειας, με μεγάλη αποδοχή από το κοινό, ενώ διηγήματά της έχουν βραβευτεί σε διαγωνισμούς. Έχει έναν γιο και μία κόρη.
Πιστεύει ότι η οικογένειά της είναι η έμπνευσή της. Ο «Ιανός» είναι το 21 ο βιβλίο της. Το λες και blackjack.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αυγέρη.
Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
06:23 Κοιτάζω το ρολόι μου. Το τρένο φτάνει σε τρία λεπτά.
06:26 Μπαίνω στο τελευταίο βαγόνι και κάθομαι στη θέση 9Α.
06:39. Μου απομένουν τέσσερα λεπτά για να προσεγγίσω τον τόπο του
εγκλήματος.
06:43 Σε λιγότερο από ένα λεπτό ανασηκώνω την πορτοκαλί κορδέλα.
Το θύμα κείτεται με τα μάτια ορθάνοιχτα σε στάση απόλυτης προσοχής. Ένα
κλαδί από γιασεμί είναι ακουμπισμένο στο στέρνο του.
Είμαι η Έλενα Μαυρίδου, αστυνόμος Α’ στο τμήμα Εγκλημάτων κατά Ζωής
και οι αριθμοί είναι το πάθος μου.
Όταν η νύχτα απλώνεται στην πόλη, ένας δολοφόνος κυκλοφορεί
ανενόχλητος. Σύντομα ο θάνατος θα σκορπίσει ανασφάλεια και θα διδάξει
πως τα κρυμμένα μυστικά είναι προτιμότερο να θάβονται μαζί με τους
νεκρούς…
Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.
0 Σχόλια