13.07.2015

Κάποια λαμπρότατη ημέρα

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Κάποια λαμπρότατη ημέρα

Θα λάβουν μέρος

Στο διαρκές συνέδριο των πουλιών*

Όλα τα πτηνά του ουρανού

Μ’ όλων των τύπων τις φτερούγες

Και τα χρώματα…

Αρπακτικά και περιστέρια

Σπουργίτια αδέσποτα και καναρίνια

Μπούφοι αγέρωχοι και κατσουλιέροι

Μάινες κατάμαυρες, κοράκια

Αριστοκράτες παπαγάλοι με λοφία

Εύθραυστα παραδείσια

Μ’ όλων των τύπων τις φτερούγες

Και τα χρώματα…

Όλα τα πτηνά του ουρανού

Στο διαρκές συνέδριο των πουλιών

Κάποια λαμπρότατη ημέρα.

 

_

γράφει ο Ντέμης Κωνσταντινίδης

 

___

*Φαρίντ Ουντίν Αττάρ, ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΩΝ ΠΟΥΛΙΩΝ

Ακολουθήστε μας

10 δευτερόλεπτα

10 δευτερόλεπτα

Θυμάμαι ακόμη την πρώτη μας συνάντηση. Εκεί, δίπλα στη θάλασσα. Κοιτάζαμε το ηλιοβασίλεμα. Μέχρι που τα βλέμματα μας συναντήθηκαν. Τυχαία; Ακόμη δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι χρειάστηκαν 10 δευτερόλεπτα. 10 δευτερόλεπτα μόνο. Για να σε ερωτευτώ. Για να...

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...

Ο καθρέφτης

Ο καθρέφτης

Νανουρίσου ελεύθερα! Σταμάτα να κοιτάζεις τον καθρέφτη. Σε κλειστά μάτια, η αντανάκλαση είναι αόρατη. Γύρω σου πολλά ζευγάρια μάτια. Αυτή η σβούρα περιστρέφεται σαν το βλέμμα σου. Νανουρίσου ελεύθερα! Σπάσε επιτέλους τον καθρέφτη. Η αντανάκλαση βαραίνει. Σε...

Αστρόσκονη που Σκέφτεται

Αστρόσκονη που Σκέφτεται

Είμαστε η ανάσα μιας έκρηξηςπου δεν θυμόμαστε. Σκόνη από αστέρια που πέθανανγια να υπάρξουμε. Δεν γεννηθήκαμε στη Γη -μας τράβηξε η βαρύτητααπ’ τα σκοτεινά νεφελώματα,το άγνωστο μας ψιθύρισεκαι γίναμε σώμα. Κουβαλάμε στο αίμα μας:φωτιά πριν αποκτήσει φως. Η μνήμη δεν...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Matina Mardeli

    Φαινομενικά παράξενος στίχος που κρύβει ομως μέσα του σύμβολα και νοήματα! Είθε η ημερα της κρίσης να ειναι όντως λαμπρή…

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Πανέμορφο το ποίημα σας!!!
    Μελωδικές, αισθητικές οι εικόνες σας!!
    Θα μπορούσε να είναι η αρχή ενός παραμυθιού.
    “Μια φορά κι έναν καιρό,
    όλου του κόσμου τα πουλιά συνεδρίασαν ανάμεσα στα σύννεφα,
    με ποιο τρόπο να κάνουν τη μέρα λαμπερή…”

    Καλή σας ημέρα!!

    Απάντηση
  3. demis

    Σας ευχαριστώ θερμά για τα καλά σας λόγια.

    Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    Αμήν…

    Απάντηση
  5. maria-foustalieraki

    Σε έναν επίγειο παράδεισο…..Όμορφες εικόνες

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *