Βιβλιοκριτική
Και εγένετο φως – Στέφανος Αλεξιάδης
Υπάρχουν κάποια βιβλία τα οποία σε κερδίζουν από την πρώτη ματιά, από την πρώτη λέξη. Με έναν μαγικό τρόπο γίνεσαι ‘αιχμάλωτός’ τους, καθηλώνεσαι και πασχίζεις να διαβάσεις όσο πιο γρήγορα μπορείς κυνηγώντας πρώτα από όλα τη νηνεμία των ηρώων και μετά τη δική σου.

Το βιβλίο
Και εγένετο φως
- Συγγραφέας
- Στέφανος Αλεξιάδης
- Εκδόσεις
- ΜΙΝΩΑΣ
- Είδος
- Αστυνομικό και θρίλερ
- Κριτικές συγγραφέα
- 4 κριτικές στην ιστοσελίδα
- Κριτική
- Κατερίνα Σιδέρη
Αυτό μου συνέβη όταν πήρα στα χέρια μου τούτο το βιβλίο. Φειδωλό το οπισθόφυλλό του, ανεξιχνίαστο το εξώφυλλο και η βουτιά σου από τον πίδακα να μοιάζει μετέωρη. Πήρα μια βαθιά ανάσα, κράτησα καλά στα χέρια μου τη σκυτάλη και βούτηξα με φως στα σκούρα του νερά.
Ένα κορίτσι βρέθηκε πριν ένα χρόνο στραγγαλισμένο στην αυλή του σχολείου του. Ένα αγόρι βρέθηκε προσφάτως στραγγαλισμένο στην αυλή του σχολείου του. Ένας πατέρας προσπαθεί να συνδεθεί με τον δεκατετράχρονο γιο του. Ένα παιδί πασχίζει να ξεπεράσει τον χαμό της μητέρας του. Ένας αστυνόμος πασχίζει να εξιχνιάσει τις υποθέσεις των στραγγαλισμών και μια ύπαρξη αναζητά ψήγματα αγάπης, επιβράβευσης μα και επιβεβαίωσης από το περιβάλλον της.
Ξέρω, όλα όσα έγραψα είναι βαρύγδουπα και σου κόβουν την ανάσα, μα αυτό είναι το σκηνικό της ιστορίας. Μπορεί να μοιάζει αφοπλιστική, μπορεί να μοιάζει τρομακτική, μα σίγουρα είναι ρεαλιστική και περιμένει τον αναγνώστη να συνδεθεί μαζί της, να αναμοχλευτεί με τους ήρωες και να φτάσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα στη λύση του γρίφου.
…με θυμώνει να μη δίνουν σημασία οι άνθρωποι…
Η αυλαία ανοίγει στη Θεσσαλονίκη, εκεί όπου η μετάθεση του Ηλία στην Κομοτηνή, την πόλη των φοιτητικών του χρόνων έχει δημιουργήσει περαιτέρω εντάσεις στην ήδη τεταμένη σχέση του με τον γιο του Μάρκο. Ο Ηλίας είναι καθηγητής φιλολογίας, είναι ήπιος, συνεσταλμένος και προσπαθεί να έρθει κοντά με τον γιο του. Στον αντίποδα ο Μάρκος είναι ευγενικός, καλόβολος, εσωστρεφής και λατρεύει τα μαντήλια. Είναι ένας κυκλοθυμικός έφηβος, έχει μέσα του αστείρευτο θυμό προς τον πατέρα του και υπεραγαπά τη θεία του Κυβέλη. Τόσο ο Ηλίας όσο και ο Μάρκος με προβλημάτισαν με τη συμπεριφορά τους καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης, με θύμωσαν, με συγκίνησαν και ο καθένας από πλευράς του αφύπνισε τη συνείδησή μου.
Η σκυτάλη ταλαντεύεται σε τρεις διαφορετικές εστίες. Αλλάζει χέρια, δονείται, πρωταγωνιστεί, δίνει το στίγμα της και ωθεί τους ήρωες εκεί που εκείνη επιθυμεί. Βαδίζει στα μικρά και άκρως για μένα προσιτά κεφάλαια, αφήνει αιχμηρές υπόνοιες, τροφοδοτεί με αγωνία τους αναγνώστες και γελάει χαιρέκακα. Κανείς δεν θα φτάσει στη λύση του γρίφου γρηγορότερα από όσο τελικά θέλει ο συγγραφέας. Ο δολοφόνος αλλάζει πρόσωπα, μεταμορφώνεται στο μυαλό του αναγνώστη διαρκώς ο οποίος όταν πια φτάσει ασθμαίνοντας στους τίτλους τέλους, μένει μετέωρος με το στόμα ανοιχτό. Μα ας μην προτρέχω, είμαστε ακόμη στην έναρξη της ιστορίας.
Ένα πρώτο κοριτσίστικο φιλί γραμμένο σε ημερολόγιο, ένα βιβλίο στο κομοδίνο του Μάρκου, ο καλός και δοτικός φίλος Παύλος, ένας κίτρινος αρκούδος με γυάλινα μάτια, μια τριμελής οικογένεια με καθημερινά προβλήματα συνύπαρξης, αλλά και η ασφάλεια που παρέχει η μοναξιά, παρακολουθούν καρέ καρέ μια αλκοολική μητέρα ανήμπορη πλέον να σταθεί αντάξια των προσδοκιών της δεκατετράχρονης κόρης της.
Οι τύψεις έχουν κατακλύσει τον Ηλία. Η Έλενα έχασε τη ζωή της ενόσω διαμαρτυρόταν πως το αυτοκίνητο δεν λειτουργούσε σωστά. Ο Μάρκος ρίχνει τις ευθύνες στον πατέρα του και η Κυβέλη, ένας ακοίμητος φρουρός για τους αγαπημένους της, είναι ένας ακόμη αφανής ήρωας όπως τόσοι άλλοι.
Ο Νικήτας Αδαμάκης πλάι στη Λουκία Θεοδοσίου, αντιμετωπίζουν με λεπτό χειρισμό τις ανακρίσεις των δεκατετράχρονων παιδιών, προσπαθώντας να ξεπεράσουν τους σκοπέλους που αβίαστα δημιουργούνται. Μια θεατρική ομάδα υπό τις οδηγίες της Θάλειας ετοιμάζει ένα δύσκολο εγχείρημα παράστασης. Ένα κινητό τελευταίας τεχνολογίας δίνεται ως δώρο στον παραλήπτη του και μια εγκυμοσύνη μετά από πολλές προσπάθειες είναι προ των πυλών να καρποφορήσει.
Δέχτηκε η Περσεφόνη την κάθοδό της στον κάτω κόσμο αβίαστα;
Ακολούθησε με τη θέλησή της η Ελένη τον Πάρη;
Τι θα μπορούσαν να πρεσβεύουν στην ιστορία μας τα λόγια του Χριστού “και εγένετο φως”;
Πώς αναμοχλεύεται η θεατρική ομάδα με τη θεά Δήμητρα;
Όχι δεν έχω παρανοήσει, οι παραπάνω ερωτήσεις εύλογα γεννιούνται κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης, σκαλώνουν στο μυαλό σου και απαιτούν τη σύνδεσή τους με τους κρίκους της αλυσίδας του Μάρκου, του Ηλία και των υπόλοιπων ηρώων.
Ένιωσα την αδρεναλίνη μου στο ζενίθ. Τόλμησα να φωτογραφήσω τον ένοχο μα λάθεψα. Φοβήθηκα για τις εξελίξεις, θύμωσα με την απώλεια των αθώων παιδιών και με πείσμα συνέχισα μέχρι τους τίτλους τέλους.
Θα διαβάσουμε για ένα προβληματικό δίκτυο σωληνώσεων ύδρευσης, για ένα παιχνίδι λέξεων και ένα ακόμη αυτό του κρυμμένου θησαυρού μα με παραποιημένους κανόνες, για τις εργατικές ικανότητες της Μαρίας και τις πολύωρες αναμετρήσεις της με σκάλες και σφουγγαρίστρες, αλλά και για ένα πάρτι καλωσορίσματος προς τους νεοφερμένους στην πόλη της Κομοτηνής.
…ο φόβος βρομάει. Έχει μια μυρωδιά που σε κάνει να θες να ανοίξεις την πόρτα και ν’ αρχίσεις να τρέχεις μακριά. Όσο πιο μακριά βαστούν τα πόδια σου…
Μια βροχερή μέρα θα δυσκολέψει την κατάσταση μα ο συγγραφέας είναι για όλα προετοιμασμένος. Μας οδηγεί στη λύση του έξυπνου γρίφου, μας παραθέτει τα έσχατα κομμάτια από το πολύκροτο παζλ της ιστορίας και μας αφήνει να προσπαθούμε να κατανοήσουμε τις τελευταίες του γραμμές.
Οι εμμονές, η θλίψη, το πένθος, ο θυμός, οι φόβοι, τα αρρωστημένα μυαλά, η δίψα για εξουσία, η απώλεια, το κρυφτό πίσω από προσωπεία και η αλήθεια που έχει το σθένος να καταρρακώνει όσους βρεθούν στο διάβα της, ρίχνουν την αυλαία με τρόπο που κανείς δεν περιμένει.
Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να τη μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο του Στέφανου Αλεξιάδη, ένα σύντομο βιογραφικό του οποίου θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:
…το σκοτάδι είναι απαραίτητο. Να μην το ξεχνάτε ποτέ, το χρειαζόμαστε το σκοτάδι, γιατί μόνο τότε αποδεικνύεται η αξία του φωτός…
Ναι, το βιβλίο το λάτρεψα, το απόλαυσα, το κράτησα στα χέρια μου γερά και φτάνοντας στο τέλος αφότου το έκλεισα πήρα μια βαθιά ανάσα και υποκλίθηκα στον συγγραφέα για τον τρόπο γραφής του, μα και για την αμεσότητά του με τον αναγνώστη.
Δεν θα πω παραπάνω. Νομίζω έχω πει περισσότερα από όσα μου επιτρέπονται. Αν επιλέξετε να διαβάσετε το βιβλίο, πράγμα που ελπίζω να πράξετε, να θυμάστε πως όλοι είναι αθώοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου.
Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Δύο έφηβοι εξαφανίζονται.
Ένα στοιχείο μένει πίσω: μια θήκη κινητού τηλεφώνου με έναν κίτρινο αρκούδο.
Στους τοίχους βρίσκονται γραμμένες λέξεις από μια απεγνωσμένη Περσεφόνη που ψάχνει τρόπο να γλιτώσει. Ποιος είναι ο άνθρωπος πίσω από τον κίτρινο αρκούδο;
Το φως και το σκοτάδι στο ίδιο νόμισμα, με διαφορετική όψη – το φως σού ψιθυρίζει «ζωή» την ίδια στιγμή που το σκοτάδι γελά, κρατώντας το χέρι σου. Κι εσύ προσπαθείς να φύγεις μακριά, μα κάτι σε κρατάει εδώ.
Είναι το φως.
Ένα βιβλίο που ακροβατεί ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο. Ένα παραμύθι που ψάχνει λέξεις για να γραφτεί όσο πιο επώδυνα μπορεί.
Κι όταν τα καταφέρνει, γεννιέται το φως.
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου.
Ο Στέφανος Αλεξιάδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και είναι πτυχιούχος Φιλολογίας. Παράλληλα ολοκλήρωσε τις σπουδές του στα Παιδαγωγικά και συνέχισε σε μεταπτυχιακό επίπεδο στην Ειδική Αγωγή, καθώς και στις Ήπιες και Ψηφιακές Δεξιότητες στην Εκπαίδευση.
Το 2022 υπήρξε κεντρικός ομιλητής του 9ου συνεδρίου TEDx που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και αφορούσε την αποδοχή του διαφορετικού.
Στο ενεργητικό του έχει τέσσερα βιβλία: Τα φτερωτά σανδάλια (επανέκδοση, Εκδόσεις Μίνωας, 2026), Οιμωγή (Εκδόσεις Μίνωας, 2024), Και εγένετο φως (Εκδόσεις Μίνωας, 2025) και Ηχώ (Εκδόσεις Μίνωας, 2026).
Τα φτερωτά σανδάλια βραβεύτηκαν ως «Καλύτερο Εφηβικό Μυθιστόρημα» στα Public Book Awards 2022, ενώ τρία χρόνια αργότερα η Οιμωγή απέσπασε το Βραβείο Κοινού στην κατηγορία «Καλύτερο Ελληνικό Μυθιστόρημα» στα Public Book Awards 2025. Το 2026, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ο Στέφανος Αλεξιάδης τιμήθηκε με το Βραβείο Κοινού στην κατηγορία «Καλύτερο Ελληνικό Μυθιστόρημα» στα Public Book Awards, αυτή τη φορά για το Και εγένετο φως.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας.
Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.
Η ιστοσελίδα τοβιβλίο.net είναι δωρεάν για όλους. Αν σας αρέσει, μπορείτε να τη στηρίξετε.
ΔωρεάΜείνετε ενημερωμένοι
Διαλέξτε τι θέλετε να λαμβάνετε στο email σας. Χωρίς ανεπιθύμητη αλληλογραφία, με διαγραφή με ένα κλικ.
1η και 3η Παρασκευή του μήνα
Ενημερωτικό δελτίο
Οι νέες κριτικές, τα ποιήματα και τα κείμενα του τοβιβλίο.net σε μία σύνοψη.
Με κάθε νέο διαγωνισμό
Λογοτεχνικοί διαγωνισμοί
Μάθετε πρώτοι για κάθε νέο λογοτεχνικό διαγωνισμό και τις προθεσμίες του.
Κάθε Παρασκευή
Προσφορές των εφημερίδων
Όλες οι προσφορές των εφημερίδων του Σαββατοκύριακου συγκεντρωμένες.



