Καταναγκαστικά έργα

Καταναγκαστικά έργα

 

Η μέρα σκεβρώνει την ύπαρξή σου

σε κερνάει αθεράπευτες τύψεις

σου στήνει παγίδες

με εναλλαγές από το μαύρο στο άσπρο

σε σπρώχνει μέσα σε βαθύ σκοτάδι

και ύστερα σε πνίγει με φως.

Αργείς να συνηθίσεις

όλα γίνονται πάντα τόσο γρήγορα

το μυαλό σου μπερδεύεται

καθώς σκοντάφτει πάνω σε τόσες έννοιες:

Μελαγχολία, θλίψη, απόγνωση,

πόνος, κατάθλιψη, ανυπαρξία

δεν έχεις διορία

ο χρόνος επιχρυσωμένος, κάλπικος

τα σημάδια του τόσο αληθινά

ουλές επώδυνες, χαραγμένες βαθιά στη μνήμη.

Το μυαλό σου θέλει να ξεχάσει

να δουλέψει με άλλα δεδομένα

να ζωγραφίσει με καινούρια χρώματα την άβυσσο.

Τα μάτια σου πονάνε από δάκρυα ανείπωτα

ο αέρας στεγνός έρχεται καταπάνω σου μανιασμένος

κοντανασαίνει το βήμα σου

δεν κάνεις ούτε εμπρός ούτε πίσω

αβέβαια τα «θέλω» σου μπλεγμένα μέσα στο συρματόπλεγμα

γδέρνουν και ματώνουν τα όνειρά σου

και η μέρα συνεχίζεται με καταναγκαστικά έργα εναντίον σου.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

5 Σχόλια

  1. sofia25164

    Συγκλονιστικό! Μια ζωή που ο χρόνος είναι επιχρυσωμένος, κάλπικος και τα όνειρα γδαρμένα, ματωμένα! Καλό βράδυ Άννα μου!

    Απάντηση
    • sofia25164

      Έχεις δίκιο Άννα μου μια ζωή διόλου συγκλονιστική!!! Δοσμένη από μια πένα που γράφει πάντα συγκλονιστικά!!! Την αγάπη μου. Να έχεις ένα όμορφο Σ.Κ!!!

      Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Πάρα πολύ ωραίο Άννα!!!. Τα γραπτά σου έχουν μια έντονη βαθιά εσωτερικότητα, που σε αγγίζουν απευθείας στην καρδιά. Συγχαρητήρια!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος