γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Το τελετουργικό για να αρχίζω να διαβάζω ένα βιβλίο, το έχω αναφέρει πολλές φορές. Δίνω μεγάλη προσοχή στο εξώφυλλο, διαβάζω προσεκτικά το οπισθόφυλλο και αφού έξω ξεφυλλίζει γοργά τις σελίδες έτσι για να οσμιστώ το χαρτί τους, ξεκινώ το αναγνωστικό ταξίδι πλάι στους ήρωές του.

Όταν διάβασα το οπισθόφυλλο, χρειάστηκε λίγος χρόνος για να αφομοιώσω όσα είχα μόλις εισπράξει. Για να φτάσεις στο σημείο να ευχηθείς τον θάνατο κάποιου, πρέπει να έχει υποστεί από εκείνον πολλά. Να έχεις πονέσει, να έχεις αγγίξει ή και ξεπεράσει τα όριά σου, να έχεις εναποθέσει στην ψυχή σου μεγάλες ποσότητες μίσους, ενόσω θα έπρεπε τη θέση του να κατακλύζει η αγάπη…

Ο λόγος για την ηρωίδα Μαρίλια, η οποία ως φαίνεται θα μας απασχολήσει το δίχως άλλο. Κάθε αναγνώστης θα σταθεί πλάι της, θα σκιαγραφήσει τον χαρακτήρα της, θα γίνει αρωγός της και ίσως την δικαιώσει για τις ανομολόγητες, τελικά ομολογούμενες ευχές της. Είναι ευαίσθητη, άβουλη, χωρίς αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση. Είναι πιόνι στη σκακιέρα της μητέρας της Καίτης. Νιώθει ασφυκτικά κάτω από την πίεση της, δέχεται τις προσβολές και τις απαγορεύσεις της και στωικά σχεδόν, υπομένει.

Η Καίτη είναι εργατική, σκληρή με την Μαρίλια και χωρίς συναισθήματα. Είναι παντρεμένη με τον γλυκό, τρυφερό και υποστηρικτικό Πάτροκλο και εκτός από την Μαρίλια, έχουν ακόμη έναν γιο τον Λέανδρο.

Εύκολα βγάζεις τα πρώτα συμπεράσματα. Μια μάνα δεσποτική, ανένδοτη και σαρωτική. Ένας πατέρας ανίκανος να βάλει φρένο στην πορεία της γυναίκας του και μια κόρη που δέχεται τις εντολές της μητέρας της, ενόσω η τελευταία παρεμβάλλεται στη ζωή της απρόσκλητα το δίχως άλλο.

Είναι όμως έτσι;

Είναι η Καίτη μια γυναίκα που κινεί τα νήματα με ξεχωριστή μαριονέτα στα χέρια της την ίδια της την κόρη;

Είναι η Μαρίλια ένα άχρωμο και άβουλο πιόνι;

Η πρωταγωνίστριά μας έχει πλάι της ακοίμητους φρουρούς. Την αυθόρμητη και ατίθαση φίλη Τίτα, τον αψεγάδιαστο και πανέμορφο Πάρη και τον φιλήσυχο Φώτη. Κάνουν παρέα, αλληλοϋποστηρίζονται, αλληλοβοηθιούνται και ξέρουν να κρατούν αθέατα τα μυστικά τους.

Η Μαρίλια ζει σε ένα περιβάλλον με λιγοστό οξυγόνο και δεν θεωρώ πως πρέπει ξανά να αναφέρω την υπαίτιο. Έχασε τον παππού και τη γιαγιά της, το στήριγμα και την αγκαλιά τους και πλέον νιώθει μετέωρη πάνω σε τεντωμένο σχοινί.

Η ζωή της θα μας κρατά συντροφιά καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης. Τα κύματα της θάλασσας που ταξιδεύει είναι πελώρια, επικίνδυνα και πολλές φορές χαοτικά. Αναζητά απάνεμο λιμάνι. Αναζητά μια αγκαλιά για να κατευνάσει μέσα της τους ξέφρενους χτύπους της καρδιάς της. Αναζητά τον έρωτα, την αγάπη μα και το χάδι που τόσο της λείπει. Αναζητά και εύχεται να τα βρει, με κάθε κόστος.

…ευτυχισμένος μπορεί να είναι μόνο όποιος περνάει απαρατήρητος χάρη στη μετριότητα…

Θα διαβάσουμε για ένα χαστούκι στη μέση του δρόμου σε 19χρονο μάγουλο, για μια μάνα με ακριβοθώρητα φιλιά, για μια εκπομπή μουσικών ταλέντων, για μια «θεατρική παράσταση» προς χάρη του Φώτη, αλλά και για έναν φρονιμίτη έτοιμο για εξαγωγή, ευκαιρία για περαιτέρω οδοντιατρικό έλεγχο.

Κάπου εδώ στο προσκήνιο θα μπει ένας άνδρας. Αμφιταλαντεύτηκα αν πρέπει να σκιαγραφήσω το προφίλ του. Θα πω λίγα πράγματα μα ικανά για να αντιληφθεί ο αναγνώστης πολλά. Ο λόγος για τον Αντώνη. Είναι υπερπροστατευτικός, είναι ζηλιάρης, είναι εγωπαθής, είναι ίσως και αλαζόνας. Είναι περιποιητικός αλλά και ανυπόμονος. Είναι έτοιμος να αγκαλιάσει τη Μαρίλια και εκείνη είναι έτοιμη να αφεθεί.

Σειρά έχει ένα διήμερο στο Ναύπλιο, ένα κορμί λουσμένο με σαμπάνια, ένα σπίτι έτοιμο να φιλοξενήσει τα σπασμένα νεύρα της Μαρίλιας, η επιστροφή στο κέντημα και τις κλωστές, αλλά και το πασχαλινό τραπέζι με τα έντερα και τις συκωταριές του.

Ποιος είναι διορατικός να αναγνωρίσει τα σημάδια;

Ποιος είναι άπειρος ενάντια στον έρωτα;

Ποιος ερωτεύεται παράφορα και κρατά ως εφτασφράγιστο μυστικό τη σχέση του;

Ποιος ανοίγει το πρόγραμμα σε μουσικό κέντρο;

Ποιος μεταναστεύει στην Αμερική για επαγγελματικούς λόγους;

Πότε επιτέλους θα μπει η κόκκινη γραμμή σε όλα τα κακώς κείμενα;

Πολλά μας περιμένουν να τα ανακαλύψουμε σε τούτο το βιβλίο. Η ζωή δεν είναι ρόδινη και οι αιχμάλωτοί της δεν μπορούν να αντιδράσουν. Όταν μια ‘αλυσίδα’ βρει τους κρίκους της, μια δυνατή φιλία δοκιμαστεί και τίποτα δεν μπορεί να τη χαλάσει, όταν οι προσβολές πέφτουν βροχή, ένα κομμένο τηλέφωνο χάσκει νεκρό και σε ένα αυτοκίνητο ανοίξουν οι αερόσακοι, τότε έχουν πια ανοίξει και οι ασκοί του Αιόλου και η συνέχεια δεν είναι διόλου ρόδινη.

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Λένας Μαντά, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:

…ο δρόμος για την ευτυχία είναι πολύ προσωπική υπόθεση…

Οδεύουμε προς τους τίτλους τέλους. Μελαγχόλησα διαβάζοντάς τους. Ήμουν σίγουρη ότι ανάμεσα στις λέξεις κρύβονταν αλήθειες που πονούσαν, αλήθειες που έπρεπε να βγουν στο φως να διώξουν τα σκοτάδια και να αποκαταστήσουν τη νηνεμία των ηρώων, μα τούτες εδώ οι αλήθειες είναι ικανές για πολλά περισσότερα.

Ένα δωμάτιο με θέα τον Θερμαϊκό, η covid εποχή και τα χάδια που δεν έχουν τελειωμό, διώχνουν τις κακοφορμισμένες συμπεριφορές, βάζουν τελεία σε χειριστικές και κακοποιητικές εκφάνσεις και αφήνουν τα δάκρυα να λυτρώσουν τις επόμενες μέρες τους.

Όλα γίνονται για κάποιο λόγο. Όλα έχουν κάπου την αφετηρία τους. Το λάθος των ηρώων ήταν ότι αποδέχτηκαν τη μοίρα τους, χωρίς να αναζητήσουν εξηγήσεις, χωρίς να διεκδικήσουν, χωρίς να αγκαλιάσουν, χωρίς να παλέψουν.

Ποτέ δεν είναι αργά… ίσως όμως και να είναι. Κανείς δεν ξέρει. Το σίγουρο για μένα είναι ότι τα κομμάτια του πολυσχιδούς παζλ της ιστορίας, έστω και αργά βρήκαν τη θέση τους και πια η εικόνα που φανερώνεται χωρίς φτιασίδια, αξίζει πιότερο κι από χίλιες λέξεις. Η κόκκινη γραμμή πήρε τη θέση της στις ζωές τους και πια τίποτα δεν μπορεί να τη σβήσει.

Το βιβλίο το απόλαυσα. Εμπεριέχει συναίσθημα, πόνο, δόλο μα και ελπίδα. Παρουσιάζει χαρακτήρες δύσκολους, χειριστικούς και άλλους άδολους και φοβισμένους. Θίγει πολλά κοινωνικά ζητήματα και παραδειγματίζει με τις συμπεριφορές των ηρώων.

Μη βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα. Οι τελευταίες σελίδες, έχουν την ικανότητα να αλλάξουν τα δεδομένα, άρδην!

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

«Θέλω να πεθάνει! Θέλω να εξαφανιστεί από τη ζωή μου τώρα! Αν υπάρχει θεός, θα την πάρει και θα με απαλλάξει!»

Η Μαρίλια έπρεπε να προσέχει τι εύχεται.

Στο κατώφλι των τριάντα, όταν όλα ανατράπηκαν στη ζωή της, ανακάλυψε πόσο πολύ μπορεί κάποιος να μετανιώσει για την ευχή που έκανε.

Η Μαρίλια, η Τίτα, ο Πάρης και ο Φώτης. Η παρέα των τεσσάρων. Λίγο πριν και λίγο μετά τα τριάντα. Όλοι τους, ο καθένας με τον τρόπο του, αντίκρισαν το άλλο πρόσωπο της αγάπης. Αυτό που καταπιέζει, κακοποιεί βάναυσα, στερεί τις ατομικές ελευθερίες και, εντέλει, βασανίζει.

Διά πυρός και σιδήρου περνούν οι σχέσεις τους, αλλά το δικό τους μυστικό για ν’ αντέχουν και να συνεχίζουν είναι μια λέξη: Μαζί.

Γιατί οι φίλοι, τις περισσότερες φορές, είναι η οικογένεια που επιλέξαμε να δημιουργήσουμε.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου.

Η ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη αλλά ήρθε στην Ελλάδα σε μικρή ηλικία. Σπούδασε νηπιαγωγός χωρίς ποτέ να θελήσει να ασκήσει το συγκεκριμένο επάγγελμα. Επί τρία χρόνια είχε δικό της θίασο κουκλοθέατρου, με έργα δικής της συγγραφής. Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε τοπικές εφημερίδες και για δύο χρόνια διετέλεσε διευθύντρια προγράμματος σε ραδιοφωνικό σταθμό των βορείων προαστίων. Έχει δύο παιδιά και μένει μόνιμα στο Καπανδρίτι. Βραβεύτηκε «Συγγραφέας της Χρονιάς» το 2009 και το 2011 από το περιοδικό LIFE & STYLE. To 2016 της απονεμήθηκε το Βραβείο Κοινού των βιβλιοπωλείων PUBLIC, στην κατηγορία «Ηρωίδα-Έμπνευση», για το μυθιστόρημά της ΜΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ.

Βιβλία της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, στα ιταλικά, στα ισπανικά, στα τουρκικά, στα κινεζικά, στα αλβανικά, στα σερβικά και στα βουλγαρικά, ενώ συνολικά έχουν πουλήσει περισσότερο από 2,3 εκατομμύρια αντίτυπα. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ έχουν εκδοθεί είκοσι ένα μυθιστορήματά της, άλλα τρία σε συνεργασία με την Κλαίρη Θεοδώρου, καθώς και δύο συλλογές διηγημάτων.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.