Κόκκινο δάκρυ…, της Άννας Ρουμελιώτη

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Στα ρημαγμένα πεζοδρόμια

κομμένα χέρια

γδέρνουν το τσιμέντο

σκελετοί λουλουδιών

ξεπροβάλλουν μέσα

απ’ την καμένη γη

κι ενός λεπτού σιγή

ποτέ δεν θα είναι αρκετή

για να θρηνήσουμε την Άνοιξη.

Στα ρημαγμένα σπίτια

οι ψυχές

αλυχτίζουν στους τοίχους.

Με καρφιά

κρεμασμένες οι μνήμες

στάλα στάλα

το χύνουν το αίμα

κι εσείς ποιητές

τα χαρτιά σας απλώστε

να σταλάξει

κόκκινο δάκρυ

στους τελευταίους σας στίχους…

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 13 – 14 Ιουνίου 2026

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 13 – 14 Ιουνίου 2026

Real News Καθημερινή    Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με...

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Πράγματι υπάρχει ταύτιση ……. Είναι που οι θύμισες μαχαίρια έγιναν τώρα
    πασχίζοντας την λήθη να ξεφύγουν…………. Δραματικά όμορφο Σπύρο. Σε ευχαριστώ πολύ!!

    Απάντηση
  2. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Με ωραίο αρχιτεκτονικό ξεδίπλωμα!
    Λιτό και εύοσμο!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Χίλια ευχαριστώ!!!Μεγάλη τιμή για μένα τα σχόλιά σας!

    Απάντηση
  4. Ελένη Ιωαννάτου

    Άννα μου πολύ δυνατό!!! Μπράβο σου!!
    Με έκανες να ανατριχιάσω…

    Καλό σου απόγευμα!!!

    Απάντηση
  5. Άννα Ρουμελιώτη

    Ωραία μου Ελένη σε ευχαριστώ πάρα πολύ!Καλό απόγευμα να έχεις!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Μάχη μου!! Χαρά μου εσύ!!!Σε ευχαριστώ!!

      Απάντηση
  6. Γιάννης Πανδρεμένος

    Εξαιρετικό Άννα! Ανατριχιαστικα πανέμορφο.

    Απάντηση
  7. Άννα Ρουμελιώτη

    Σας ευχαριστώ πολύ Γιάννη!!!

    Απάντηση
  8. Σοφία Ντούπη

    Δυνατό! μεστό! υπέροχο!!!

    Απάντηση
  9. Αθηνά Μαραβέγια

    Πωπω, εσείς εδώ μέσα θα με κάνετε να μάθω, έστω και τώρα στα γεράματα, την ποίηση!!!
    Πόσο λυρικό και συνάμα γήινο, γεμάτο εικόνες, ακόμα και μυρωδιές!!!
    Ευχαριστώ!!!

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *