Λίγο – Πολύ

Όταν το λίγο σε βαραίνει,

Το πολύ γίνεται αβάσταχτα ελαφρύ

Σαν μπαλόνι που από το χέρι ενός παιδιού ξεφεύγει

Και σαν αμέριμνο πετά πουλί

Το θέλω παράθυρο θολό

Με θέα ένα ανήμπορο μπορώ

Κουρασμένες λέξεις παρέα με απείθαρχες σκέψεις

-αυτή είναι άραγε του κόσμου η «συνάφεια»;

Απτοεπής η επαφή,

Και ίσως, πράγματι, ευτελιστική.-

Βιάζομαι, θέλω να εαρίσω

Και ν’ αερίσω.

Ίσως έτσι, το λίγο να νιώσω πιο ελαφρύ.