Χαμένο,
το φεγγάρι,
χαμένο
κι εσύ λες
πως
μ’ αναζητάς…
κι αν είν’
το πρόσωπό σου
κλαμένο,
στα μάτια ξέρω
δεν κοιτάς…
γιατί…
τις νύχτες
δεν μπορείς,
μέσα
στο σκοτάδι,
τη σκέτη
την αλήθεια
να πεις
και χάνονται
οι ώρες
κι οι μέρες
να ξέρεις,
μέσα
στον ιστό
της σιωπής…
φεγγάρια
κι αν μετράς,
φεγγάρια,
τις μέρες
δεν
τις μέτρησες
και είναι
οι πληγές
πολλές
και ποτέ σου,
ποτέ σου
δεν
τις έκλεισες…
–
γράφει ο Νίκος Νασόπουλος








0 Σχόλια