Γιώργος Ζησιμόπουλος
Γαβριηλίδης
ISBN: 978-960-576-529-3

Ο ποιητικός λόγος κρύβει πάντα μέσα του μία ιδιαίτερη ευαισθησία που προκαλεί τον θαυμασμό μας μπροστά στο συμπυκνωμένο συναίσθημα που αφήνουν οι λέξεις να αναδυθεί από τους γυμνούς φθόγγους. Η αποφθεγματικότητα που κρύβεται συχνά πίσω από την ποιητική έκφραση συγκλονίζει και προκαλεί με τη στοχαστική διέγερση του ακροατή/αναγνώστη.

Σε μία άλλη υπαρξιακή διάσταση, μα με επίκεντρο πάντα τον αποφθεγματικό λόγο, μας μεταφέρει η νέα ποιητική συλλογή του Γιώργου Ζησιμόπουλου «Δήλος» (Γαβριηλίδης, 2016).

Υιοθετώντας την ολιγόλεκτη φόρμα κινείται σε ένα στοχαστικό πεδίο με αποφθεγματικές συχνά εκφράσεις στοχεύοντας άμεσα το συναίσθημα (ακόμα μία ευκαιρία). Το ολιγόστιχο σχήμα επιτρέπει στο συναίσθημα μέσα στο βραχυλογικό ύφος να αναδειχθεί και να αγκαλιάσει τον ακροατή/αναγνώστη καλώντας τον, ταυτόχρονα, εκείνος να σχολιάσει και να στοχαστεί πάνω στο περιεχόμενο.

Έτσι, όμως, το κοινό καθίσταται ενεργός ακροατής και όχι παθητικός δέκτης σε ένα είδος -άτυπου- διαλόγου με τον δημιουργό (κάτι σαν συμπλήρωμα,  η απολογία του παρόντος, συστροφή, βλέπεις;, τέλος). Και σε αυτό το πλαίσιο ο Ζησιμόπουλος αξιοποιεί μέσα στη σύντομη φόρμα όλα τα λογοτεχνικά στολίδια: το ήπιο ύφος, την προφορική γλώσσα, την εικόνα, την κίνηση και το χρώμα, δίχως να αδιαφορεί για το ρόλο του τίτλου και τη στιχουργική δομή.

Η τελευταία ρυθμίζει καίρια τη συναισθηματική ένταση πάνω στον αργό στιχουργικό ρυθμό διαστέλλοντας το αίσθημα της αγωνίας του τον κατακλύζει. Ωστόσο, η απουσία ποιητικών εξάρσεων εμποδίζει την απογοήτευση να εξελιχθεί σε μελαγχολία, αφήνοντας την ποιητική ειρωνεία να διαχέεται σε κάθε στίχο.

Η οικεία γλώσσα του καθημερινού λόγου με την εκφραστική λιτότητα διαμορφώνουν μία αποφθεγματικότητα που εκθέτει βαθιές υπαρξιακές αγωνίες για τον ανθρώπινο βίο (χωρίς διάλειμμα, κάτι σαν συμπλήρωμα, υπ’ όψιν), τη μνήμη (αμίλητος καιρός, επέτειος, επόμενο είναι) και το χρόνο (βαρυχειμωνιά, καθ’ οδόν).

Οι δε τίτλοι κατέχουν σημαντικό ρόλο στην ποίησή του. Διατηρούν λειτουργική θέση ως ένας επιπλέον στίχος εκδηλώνοντας μία διάθεση λεπτής ειρωνείας που λειτουργεί ως μία ερμηνευτική διέξοδος. Άλλωστε, όλες σχεδόν οι συνθέσεις της συλλογής έχουν εμβαπτιστεί στην ποιητική ειρωνεία ενισχύοντας το συλλογιστικό ύφος. Αφήνει ένα ξεχωριστό μειδίαμα αναστοχασμού στο κοινό.