Δε σε βρήκα ποτέ…

Δε σε βρήκα ποτέ…

labyrinth

[Δε σε γνώρισα ποτέ μου]
Στο χρόνο που ατέρμονα διαγράφει
Έχοντας κλέψει το αδράχτι της μοίρας
Μεταμφιεσμένος πονηρά ξεγελά
Τα τρωτά μου σημεία τα φθαρτά
Δε σε βρήκα πουθενά να γυρνάς

 

[Δε σε άκουσα ποτέ μου]
Στο φύλλωμα των δέντρων μόνο πουλιά
Ταξίδια ήχων και χρώματα πολυποίκιλα
Μια φύση αγία και αμαρτωλή μαζί
Που μόνο το χώμα γνωρίζει τα μυστικά της
Δε σε βρήκα πουθενά να αντηχείς

 

[Δε σε έχασα ποτέ μου]
Στου νου τα απροσπέλαστα μονοπάτια
Ένας λαβύρινθος από μεθυσμένα βήματα
Με οδηγούσε πάντα στα σκοτάδια της σκέψης
Με έξοδο διέξοδο που πάντα πάλευα να βρω
Δε σε βρήκα ποτέ να στέκεις στην πόρτα

 

[Δε σε μίσησα ποτέ μου]
Στο μισοφέγγαρο που πάντα περίμενα
Να γεμίσει μια επιθυμητή Πανσέληνο
Μια αδηφάγα Ανατολή και σκληρή
Τα όνειρά έπιανε γερά σαν δραπετεύαν
Δε σε βρήκα ποτέ εσένα να διώκεσαι

 

[Δε σε αναζήτησα ποτέ μου]
Ταξίδια στο χρόνο άδεια και λειψά
Σημεία στο χάρτη αναμνηστικά
Τον τόπο της αγάπης δεν πατήσανε
Φωτογραφίες λαμπερές κλεμμένες μονάχα
Δε σε βρήκα πουθενά να λείπεις

 

[Δε σε θέλησα ποτέ μου]
Στο φαγωμένο μου σώμα μπερδεμένα
Τα όχι και τα ναι διπλές χαρακιές
Αργοσβήνανε τις φλογερές επιθυμίες
Πάντα φύσαγε αγέρι εκδικητικό για όλα αυτά
Δε σε βρήκα ποτέ ανάγκη ετερόφωτη

 

[Δε σε αγάπησα ποτέ μου]
Σε μια βάρκα ταξίδι και σε θάλασσα άχνη
Το γλυκό να κερνά η αγάπη μου μόνο
Και να στάζει το σώμα το γαλάζιο το χρώμα
Να φωτίζει η σκέψη σε ένα λόγο μετάξι
Δε σε βρήκα ποτέ να σε λέω Αγάπη…

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Από τότε που με θυμάμαι, μουντζουρώνω τα χαρτιά. Η πένα μου το εισιτήριό μου για «όπου». Στο tovivlio.net ήρθα επισκέπτρια και έγινα οικοδέσποινα. Αυτό θα πει ευτυχισμένη συνεργασία! Κάνοντας επιμέλειες κειμένων, τρέφομαι από τις ψυχές των άλλων και από το μεγαλείο της δικής τους πένας, για να φορτίζω τη δική μου. Διηγήματα και ποιήματά μου υπάρχουν στις τέσσερις πολύ επιτυχημένες μας συλλογές: «Μια εικονα…1000 λέξεις» Α&Β τόμος, στις «Τρενογραφίες» και στις "Ιστορίες μπονσάι". Κείμενά μου επίσης "κρεμαστήκαν" στους μήνες του εξαιρετικού Καλλιτεχνικού ημερολογίου της σελίδας στα έτη 2015, 2016 και 2017. Πριν από ένα χρόνο, εκδόθηκε και η πρώτη προσωπική συλλογή διηγημάτων μου «23&1 σταθμοί», για να μου επιβεβαιώσει ότι τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα αρκεί να τους φερόμαστε με αγάπη. Το μέλλον κρύβει καινούριους στόχους, νέες συλλογές και ένα μυθιστόρημα που όλο μου ξεγλιστρά και όλο επιστρέφει πιο σίγουρο…

8 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Αλήθεια, αν τρυπώσουν στην καρδιά και τον νου τόσα »Δεν» αξίζει τον κόπο;;;; Συγκλονιστικός ο τρόπος της ‘παραδοχής των »Δεν» σου αγαπημένη μου Μάχη… υπέροχη και πρωτότυπη όπως πάντα η πένα σου!!!!!!! Την αγάπη μου και την καλημέρα μου από την πατρίδα σου!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Στο χρόνο που ατέρμονα διαγράφει, έρχονται οι παραδοχές του «δεν» να δίνουν στο χρόνο ταξίδια λειψά. Παραδοχές που αν δεν ομολογούνταν ΔΕΝ θα προχωρούσαμε μπροστά. Καλημέρα Μάχη!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    […] Στο φαγωμένο μου σώμα μπερδεμένα
    Τα όχι και τα ναι διπλές χαρακιές
    Αργοσβήνανε τις φλογερές επιθυμίες
    Πάντα φύσαγε αγέρι εκδικητικό για όλα αυτά […]

    ε ναι …….

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος