Νυκτός και άλλα…

Ανάσκελη η νύχτα χασμουριέται κλέβοντας το όνειρο της οικουμένης.
Των αστεριών η βαρύτητα βαρά ένα ταμπούρλο διεγερτικό.
Άχρονε χρόνε πού με πας και να σου σκλαβωθώ άλλο δεν θέλω;
Συντονίσου μοίρα με το κρυφό σχέδιο της υπεροψίας τ’ ουρανού – συντονίσου.
Θα ακούσουμε να μιλούν φεγγάρια κάτω απ’ την μαρκίζα των ανέμων.
Ο θάνατος θα είναι άξια επωδός.