Το πιο πρόσφατο
Ψηφιδωτός χρόνος
Αποσπώνται οι μέρες σαν ψηφίδες από έναν τεράστιο ψηφιδωτό Χρόνο.
Κονιορτοποιούνται, σβήνονται οι εποχές.
Ο άνθρωπος παραμένει πιστός
στην άξεστη δύναμή του …
Αρχική › Δημιουργοί › Π › Στρατής Παρέλης
Δημιουργός
Στρατής Παρέλης
Όλα τα άρθρα
Σελίδα 1 από 5
Φιλία
Σκεφτικό με βρήκε το βράδυ.
Όλη τη μέρα δεν σταμάτησαν οι χοροί των ηλιαχτίδων.
Βρήκα ένα δώρο φιλίας μες το μουντό τοπίο της πρωτεύουσας. Σπάνιο! …
Ρόδο άλικο του έρωτα
Μόλις ξύπνησες!
Κι είσαι μια θύελλα που υφαρπάζει όλες τις λυρικές δυνατότητες.
Μπροστά απ’ το παράθυρο που κοιτάς του ουρανού τη λιακάδα …
Θηλυκή αντανάκλαση μες στην ψυχή
Είναι μια νεραντζιά που, μόλις ξημερώσει, γίνεται κορίτσι δεκαοχτώ χρονών
είναι μια ηλιαχτίδα που τη λούζει ολόκληρη και την καρδιά μου λαβώνει
είναι ένα πρόσωπο γελαστό που μαρκάρει τη μέρα με της χαράς το ελιξίριο …
Φιλία
Σκεφτικό με βρήκε το βράδυ. Όλη τη μέρα δεν σταμάτησαν οι χοροί
Εκεί που λες τίποτα δεν λάμπει, μια φωτοχυσία ακμαία ντύνει με λούστρο τις λυπημένες στιγμές.
Υπάρχουν λοιπόν άνθρωποι -υπάρχει αυτό το μυθικό ποτάμι που συλλαβίζεται μες το αίμα και που φτάνει την ψυχή… …
Ο καιρός εγγύς των ημερών
Για τους ονειροπόλους το όραμα και η ελπίδα,
Για κείνους που δρέπουν τα πνευματικά λουλούδια της αθωότητας
Ο καιρός εγγύς των ημερών που η μουσική είναι η μέγιστη πνευματικότητα …
Φυσάει απόγνωση
Όταν φυσάει η απόγνωση το κρύο είναι τσουχτερό.
Να μην ξεχάσω να κάνω τις τιμωρίες ορατές.
Να μην ξεχάσω να εξοστρακίσω. …
Περιπλανιέμαι από εγώ σε εγώ
Όλα έχουν μια κατεύθυνση.
Φοβάμαι μη με απορροφήσουν στη δίνη τους.
Κόβω μικρά κομματάκια τα σύμφωνα και όταν μου α-συμφωνούνε …
Ακροβατώ στο απόλυτο
Φωτεινά αγαπώ, η λύπη των ημερών με πεισμώνει,
θέλω κι άλλες κι άλλες αθωότητες.
Περίεργα που αφήνομαι στο πλάνεμα του φεγγαριού και μέσα …
Ο θάνατος κι η θλίψη δεν με ξέρει
Καθένα άστρο είναι ένα παραμύθι τ’ ουρανού.
Πολλά άστρα - σαν αποζημιώσεις επ’ αόριστον
Όταν προχωρά βαρύ το σκοτάδι, ακούγεται ένας σιγανός ψίθυρος …
Αυτή η μέρα η άλλη
Η στερεωμένη επάνω στη ζέστα της καρδιάς, αιθέρια
και ιαματική· αυτή η μέρα μας έχει σκλαβώσει.
Πουλιά πετούν στο γαλάζιο της, σ’ έναν …
Ησυχία αχράντου
Επάνω στο γραφείο η κούπα με το τσάι και μια στοίβα με βιβλία αγαπημένα.
Έξω το κρύο τσούζει κι ο χειμώνας είναι έξαρση.
Τα δέντρα είναι αντανακλάσεις της ευθυμίας πάνω στη γη. …
Ο χρόνος ενεργεία γαλάζια
Όμορφα απουσιάζουν τα γεγονότα από την αιωνιότητα.
Όπως να σε μπερδεύουν όλα μέσα στην πολυκοσμία
και αναζητάς μοναχικό που σε ανορθώνει δωμάτιο. …
Σαρανταποδαρούσα
Άντε τώρα με σαράντα πόδια να πας.
Να σταθείς μες το άπειρο.
Εδώ με μια ψυχή κι αυτό, αφόρητα ταλαιπωρείσαι. …
Της σιωπής μου μηνύματα
Πόσο φυλακισμένοι στα γεγονότα και η πραγματικότητα σε όλα να μας ξεπερνά!
Θόρυβος, θόρυβος μόνο
πάνω από την πόλη και κάτω από τις τρομαγμένες ψυχές. …
Στην αφετηρία των ξακουστών θαυμάτων
Μια μέρα θα λείψουν οι χαρές και η αγάπη θα σβήσει.
Τα πουπουλένια σύννεφα θα σαλεύουν αργά στον αρχαίο μουντζουρωμένο ουρανό.
Η τυφλή Τύχη θα δίνει την εύνοιά της στον ενεστώτα που ακρίβυναν οι επιτυχίες. …
Ο έρωτας είναι ξιφομαχία περίπλοκη
η αέρινη φύση των πραγμάτων
βυθίζει στον ύπνο το πλάσμα
που έχω στην αγκαλιά μου και το αγαπώ, …
Στο ιδρωμένο τζάμι
Με το δάχτυλο γράφεται πάνω στο ιδρωμένο τζάμι το κάτι που θέλω:
μπορεί ένα κρυφό σ’ αγαπώ που δεν με άφησε η τάξη των
πραγμάτων να πω …
Η γιαγιά
Είναι βαριά, μου έλεγε η γιαγιά μου, η καλογερική κι η προσευχή·
κοίτα που πάλι το θυμήθηκα· τώρα
που ένα νέφος θλίψης ζώνει την πόλη και των χρωμάτων που ξέρω ξεθώριασαν οι λάμψεις …
Ασήμαντες του ρολογιού οι υπενθυμίσεις
Την ώρα που τα βέλη βρίσκουν τον στόχο τους και οι φωτιές ανάβουν σαν οι πραγματοποιημένες αγωνίες του…
το σπίτι βουλιάζει σιγά σιγά μες την λίμνη, τα ωδικά πουλιά του
αφήνουν μια τελευταία νότα να κανοναρχεί λίγο επάνω απ’ το νερό …
