Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Άντε τώρα με σαράντα πόδια να πας.
Να σταθείς μες το άπειρο.
Εδώ με μια ψυχή κι αυτό, αφόρητα ταλαιπωρείσαι.
Είναι που αλλού τραβά η επιθυμία μας κι αλλού η ζωή μας πάει.
Τώρα φοράς το σκάφανδρο αλλά δεν θα σε κάνει άτρωτο ο βυθός.
Θα μηρυκάζεις ιδέες κάτι τέρμινα προ του θανάτου.
Ευτυχώς σε θέλουν τα λόγια και σ’ αυτά με καρδιά ζεστή καταφεύγεις
Δίπους και ευτυχώς!
Τι να τα κάνεις τα σαράντα πόδια και τη μία και μοναδική φαντασία;
_
γράφει ο Στρατής Παρέλης
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/QTMgMFj-dOoΚαθημερινή https://youtu.be/7-FUvPPDzEo https://youtu.be/kkjD5jel1Pk Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων ...
Κραυγές της λαίλαπας που χάραξε η ελπίδα, συχνότητες που σπάζουν τη γυάλινη καρδιά, ορμήστε στις μάσκες που φορά η δημοκρατία, ντροπιάστηκε η Αθήνα αυτή του μέγα Περικλή. Ετόλμησαν οι ασεβείς να σηκώσουνε κεφάλι, αγγίξανε το λευκό φως με τα λασπωμένα χέρια...
Κάθε βράδυ ρωτώ τον πένθιμο ουρανό, αν είστε όλοι καλά. Και περιμένω τον ξενιτεμένο αγέρα, να 'ρθει να με δροσίσει. Αγαπημένα μου πουλιά της ξενιτιάς, τι παντοδύναμα φτερά! Φτερά που ξέρουν να πετούν στα ξένα, μακριά από τη γη τους. Ποια ψεύτικη μάνα σας...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Κάθε βράδυ ρωτώ τον πένθιμο ουρανό, αν είστε όλοι καλά. Και περιμένω τον ξενιτεμένο αγέρα, να 'ρθει να με δροσίσει. Αγαπημένα μου πουλιά της ξενιτιάς, τι παντοδύναμα φτερά! Φτερά που ξέρουν να πετούν στα ξένα, μακριά από τη γη τους. Ποια ψεύτικη μάνα σας...
Κατέρρευσε η σκαλωσιά του παλιού χωρίς ήχο ειδοποίησης. Είπαν: Νέα Τάξη. Και τύλιξαν το χάος σε συσκευασία premium με εγγύηση συμβατότητας. Κάμερες υψηλής ευκρίνειας καταγράφουν την πτώση μας σε αργή κίνηση. Στρώθηκε ο κόσμος με πλακάκια...
Ένας μικρός, κόκκινος αναπτήρας πάνω στο χαμηλό τραπεζάκι του καθιστικού. Τον ξέχασες στο σπίτι μου, θυμάμαι, εκείνο το βράδυ που έβρεχε. Οι άνθρωποι πρέπει να δίνουν χώρο ο ένας στον άλλο, είπες, θυμάμαι. Χώρο και χρόνο κι ανάσες. Κι έφυγες βιαστικά, θυμάμαι. ...
0 Σχόλια