3.12.2015

Οι εποχές και η λησμονιά

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Ω! Λησμονιά γρήγορα τρύπωσες
Στις σκιές των ματιών μου
Και τα δάκρυα της αγάπης
Τα ‘κλεψες τη νύχτα
Σαν τυφλός τιτάνας
στάθηκα στη γέφυρα της σιωπής
Περιμένοντας το φως
Αλλά να έσβησαν και τα ψήγματα του φεγγαριού
Ξεχάστηκαν τα καλοκαίρια
Σκεπάστηκαν από τις πέτρες του χρόνου
Κι έμεναν οι χειμώνες της ζωής μου
Τα βράδια να περπατούν
Έχοντας συντροφιά
Μάρτυρες και χλωμούς αγγέλους

 

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

Ακολουθήστε μας

10 δευτερόλεπτα

10 δευτερόλεπτα

Θυμάμαι ακόμη την πρώτη μας συνάντηση. Εκεί, δίπλα στη θάλασσα. Κοιτάζαμε το ηλιοβασίλεμα. Μέχρι που τα βλέμματα μας συναντήθηκαν. Τυχαία; Ακόμη δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι χρειάστηκαν 10 δευτερόλεπτα. 10 δευτερόλεπτα μόνο. Για να σε ερωτευτώ. Για να...

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...

Ο καθρέφτης

Ο καθρέφτης

Νανουρίσου ελεύθερα! Σταμάτα να κοιτάζεις τον καθρέφτη. Σε κλειστά μάτια, η αντανάκλαση είναι αόρατη. Γύρω σου πολλά ζευγάρια μάτια. Αυτή η σβούρα περιστρέφεται σαν το βλέμμα σου. Νανουρίσου ελεύθερα! Σπάσε επιτέλους τον καθρέφτη. Η αντανάκλαση βαραίνει. Σε...

Αστρόσκονη που Σκέφτεται

Αστρόσκονη που Σκέφτεται

Είμαστε η ανάσα μιας έκρηξηςπου δεν θυμόμαστε. Σκόνη από αστέρια που πέθανανγια να υπάρξουμε. Δεν γεννηθήκαμε στη Γη -μας τράβηξε η βαρύτητααπ’ τα σκοτεινά νεφελώματα,το άγνωστο μας ψιθύρισεκαι γίναμε σώμα. Κουβαλάμε στο αίμα μας:φωτιά πριν αποκτήσει φως. Η μνήμη δεν...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Πολύ όμορφο!!! Γεμάτο ευαισθησία…

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Υπέροχο ποίημα!!!!!!

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *