Ο Αύγουστος απολαμβάνει την παρέα του Ήλιου και ζει την πιο ευτυχισμένη μέρα της σύντομης ζωής του όμως κάποια στιγμή έρχονται κάτι Σύννεφα και μπαίνουν μπροστά από τον εύθικτο Ήλιο. Ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε! Ο Ήλιος και τα Συννεφάκια καβγαδίζουν άσχημα, με αποτέλεσμα ο Ήλιος να χαθεί για πάντα και να μην υποχωρεί μπροστά στα παρακάλια των δικών του ανθρώπων. Θα καταφέρουν οι Ώρες να τον μεταπείσουν; Τελικά πόσο Ήλιο χρειάζεται η γη; Πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε απέναντι στους άλλους και τι συνέπειες έχει η αγένεια και ο εγωισμός;

Είναι ένα εξαιρετικό πολυεπίπεδο παραμύθι για παιδιά από 6 ετών και πάνω, με συναρπαστική δράση, ρεαλιστικούς διαλόγους και απανωτές ανατροπές. Ήταν σα να διάβαζα ένα διήγημα για μεγάλους, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δε θα το ευχαριστηθούν και οι μικρότεροι αναγνώστες. Πρόκειται για μια ιστορία που αλλάζει συνεχώς την πλοκή της και αφήνει να περάσουν υποσυνείδητα στο μυαλό των παιδιών σημαντικές έννοιες, όπως οι συνέπειες του εγωισμού, η εξισορρόπηση που πρέπει να υπάρχει στη ζωή μας (να μη ζητάμε ή να μην επιμένουμε ούτε στο πολύ ούτε στο λίγο), να σκεφτόμαστε και την άλλη πλευρά, να μπαίνουμε στη θέση του άλλου, να ξέρουμε τι σημαίνει η συγνώμη και η υπαναχώρηση και πάρα πολλά άλλα ζητήματα, που χαρίζει απλόχερα το κείμενο της κυρίας Χρυσάνθης Τσιαμπαλή. Ένας μικρός καβγάς επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην πορεία των εποχών και στον κύκλο της γης και μέσα από αυτούς τους παραλληλισμούς ξεπηδάει ο κύκλος του χρόνου και οι καλοδεχούμενες αλλαγές του. Δεν πρέπει να έχουμε μόνο ήλιο, γιατί φέρνει ξηρασία και δίψα, δεν πρέπει να  έχουμε μόνο βροχή και συννεφιά, γιατί δεν μπουμπουκιάζουν τα φυτά κι όταν κατανοήσουμε το ακριβοδίκαιο της υπόθεσης έρχεται το ουράνιο τόξο να μας επιβραβεύσει! Μα τι υπέροχη επεξήγηση αυτού του φαινομένου!

Η εικονογράφηση είναι εξαιρετική. Εκτός από τα ζωηρά κυρίως χρώματα, μιας και η αφήγηση έχει και τις μη κωμικές της στιγμές, κάτι που ακολουθεί πειθήνια και η εικονογράφος Μαριάννα Φραγκούλη στο σχέδιό της, έχουμε και ευρηματικές μορφοποιήσεις του Ήλιου, του Αυγούστου και των Ωρών. Ο Ήλιος αναπαρίσταται με εντυπωσιακές διαστάσεις, με επιβλητική κάπα και γενικότερα μεγαλόπρεπη όψη. Οι Ώρες είναι χαριτωμένες κοπέλες με τον αντίστοιχο αριθμό στα φορέματά τους ενώ ο Αύγουστος είναι ένα μικρό, χαριτωμένο σκανδαλιάρικο παιδί! Όλα τα άλλα γνωρίσματα του κόσμου μας (ζώα, θάλασσες, σύννεφα, βροχή, ζέστη) αποδίδονται εξίσου ρεαλιστικά και ταξιδεύουν τα παιδιά στον κόσμο μιας φαντασίας αστείρευτης.

«Οι ζωγράφοι του ουρανού» είναι το Σύννεφο κι ο Ήλιος που μοιράζονται τον ουρανό για να φέρουν μια ισορροπία στη γη, με τις βροχές του το ένα και με τις ακτίνες του ο άλλος. Η ιστορία είναι καλογραμμένη, με εναλλάξ κωμικές και συγκινητικές στιγμές και καταφέρνει να μεταλαμπαδεύσει στους μικρούς αναγνώστες με την πλούσια ιστορία, το απλό λεξιλόγιο και την παραστατική εικονογράφηση χρήσιμες και σημαντικές έννοιες.