–

γράφει η Ανθή Λεκάτη

–

Οι τέσσερις δίκαιοι είναι ένα κλασικό πολιτικό θρίλερ που έκανε τον Edgar Wallace γνωστό συγγραφέα παγκοσμίως. Το έγραψε στις αρχές του 20^ου αιώνα (1905) και ακολούθησαν άλλες πέντε ιστορίες με τους ίδιους ήρωες, ενώ μεταφέρθηκαν αργότερα στο σινεμά και στην τηλεόραση.  Οι κεντρικοί χαρακτήρες είναι τέσσερεις εύποροι άντρες που απονέμουν δικαιοσύνη εκεί που η πολιτεία ολιγωρεί. Σε αυτό το πρώτο βιβλίο ο Υπουργός Εξωτερικών της Μ. Βρετανίας πρόκειται να καταθέσει προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο που θα διευκολύνει την απέλαση των αλλοδαπών. Οι τέσσερις δίκαιοι δεν συμφωνούν με τις πολιτικές θέσεις αυτού του νομοσχεδίου και στέλνουν μία επιστολή στον Υπουργό με την οποία τον απειλούν ότι αν δεν το αποσύρει θα τον σκοτώσουν. Στην αρχή κανείς δεν τους παίρνει στα σοβαρά, σιγά – σιγά όμως φτάνουν στην αστυνομία ανησυχητικές πληροφορίες σχετικά με το πόσο επικίνδυνη και άκρως επιτυχημένη είναι η ομάδα των τεσσάρων σε όλα τα εγχειρήματά της ανά τον κόσμο, και αυτό δημιουργεί αυξημένο φόβο για τη ζωή του Υπουργού. Αυτός όμως παραμένει αμετανόητος και έτσι η αστυνομία δημιουργεί έναν ασφυκτικό προστατευτικό κλοιό γύρω του που δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ στα χρονικά. Θα είναι άραγε αρκετές αυτές οι προσπάθειες για να αποτρέψουν τους τέσσερεις δίκαιους από το να τον δολοφονήσουν όταν μέχρι τώρα δεν έχουν αποτύχει ποτέ;

Η ιστορία δεν ακολουθεί την στερεοτυπική δομή του αστυνομικού αφηγήματος. Εξαρχής γνωρίζουμε ποιοι είναι οι δολοφόνοι, ποια είναι τα κίνητρά τους και ποιος είναι ο στόχος τους. Το αίσθημα της αγωνίας που διαπερνά την αφήγηση, και η οποία κορυφώνεται με διάφορα τεχνάσματα, έγκειται στο αν και πώς θα καταφέρουν να κάνουν τη δολοφονία όταν αυτό μοιάζει πραγματικά αδύνατο. Ο αναγνώστης σπαζοκεφαλιάζει γυρίζοντας τις σελίδες, για να βρει ένα θολό σημείο που να δίνει κάποιο στοιχείο για τον τρόπο που θα χρησιμοποιήσουν οι τέσσερεις  ήρωες, μέχρι που φτάνει στο τέλος και εκεί τον περιμένει άλλη μία έκπληξη.

Το βιβλίο είναι μικρό, περιεκτικό χωρίς αφηγηματικούς πλατειασμούς και διαφέρει από τα κλασικά αστυνομικά.  Υπάρχουν ανατροπές που κορυφώνουν την αγωνία και είναι ενδιαφέρον ότι αμφισβητεί την πολυσυζητημένη τελική αίσθηση της κάθαρσης και την έννοια του «καλού» και του «κακού» για τις οποίες τόσα πολλά έχουν γραφτεί σε σχέση με το αστυνομικό μυθιστόρημα. Ο Wallace έγραψε κάτι ιδιαίτερο για εκείνη την εποχή και αυτό αναγνωρίστηκε παγκοσμίως. Μετά την πρώτη επιτυχία, παράτησε τη δημοσιογραφική του καριέρα και αφιερώθηκε στο γράψιμο. Έγραψε έναν απίθανο αριθμό βιβλίων, 172 μυθιστορήματα, διηγήματα και νουβέλες, 17 θεατρικά έργα, κάποια από τα οποία γνώρισαν πολύ μεγάλη επιτυχία, ενώ 160 τουλάχιστον κινηματογραφικές ταινίες βασίζονται σε δικές του ιδέες. Και όλα αυτά μέχρι τα 57 του χρόνια, καθώς σε αυτή την ηλικία πέθανε στο Χόλυγουντ μετά από ραγδαία επιδείνωση της υγείας του.