Σε μία εποχή που όλα οριοθετούνται, μπαίνουν σε στεγανά και κατηγοριοποιούνται, η Ιωάννα Γκανέτσα αρνείται να βάλει τίτλο στον έρωτα. Η πρώτη της εκδοτική απόπειρα, μιας και συγγραφικά η ίδια έχει γίνει γνωστή εδώ και αρκετά χρόνια μέσα από το διαδίκτυο, είναι μία συλλογή κειμένων που έγιναν γνωστά πρώτα στο διαδίκτυο. Με αυτόν τον τρόπο συναντάμε ένα από τα καινούρια φαινόμενα της εποχής μας, όπου ιστότοποι φιλοξενούν και προβάλλουν νέους  ανθρώπους στο ξεκίνημά τους και ενώ έχουν πρώτα εκτεθεί στο κοινό και έχουν αναγνωριστεί οι κόποι τους, προχωράνε στο επόμενο βήμα, που είναι άλλωστε το βασικό χαρακτηριστικό ενός συγγραφικού έργου, η έκδοση αυτών των κειμένων.

Η Ιωάννα Γκανέτσα λοιπόν, έχοντας ήδη δοκιμαστεί τα τελευταία χρόνια σε ιστότοπους και κοινωνικά δίκτυα, έχει αφενός αποκτήσει την εμπειρία για να προβεί και στην πρώτη της εκδοτική προσπάθεια και αφετέρου έχει δημιουργήσει ένα πιστό κοινό που τη στηρίζει και ζητά από αυτήν συνεχώς νέες εμπειρίες.

Πιο συγκεκριμένα η συλλογή αυτή παλαιότερων αλλά και νέων κειμένων έχει ως θέμα της τον έρωτα. Έναν έρωτα πολυδιάστατο, πολυπαθή και πολυσήμαντο. Μέσα από τα κείμενα αυτά ο έρωτας αλλάζει συνεχώς μορφές, γίνεται ο πρώτος, ο υπέρτατος, ο ένας και μοναδικός. Ο έρωτας που πληγώνει και ο έρωτας που επιβεβαιώνει. Κατά βάση ο έρωτας της Ιωάννας Γκανέτσα είναι ανώνυμος, και επιτρέπει με αυτή την ανωνυμία την ταύτιση του αναγνώστη, είτε από τη μία πλευρά είτε από την άλλη.

Στα όρια της φιλοσοφικής αναζήτησης θέτονται ερωτήματα και μερικές φορές δίνονται απαντήσεις. Ωστόσο, όταν τα ερωτήματα αυτά μένουν αναπάντητα, δεν συμβαίνει για να τιμωρηθούν οι αναγνώστες και να μείνουν με την απορία, αλλά περισσότερο για να προβληματιστούν και να δώσει ο καθένας τις δικές του απαντήσεις από τις δικές του προσωπικές εμπειρίες.

Εν κατακλείδι, πρόκειται για ένα βιβλίο που προβληματίζει και συγκινεί, ξυπνά συναισθήματα και αναβιώνει πάθη. Ένα βιβλίο κατάλληλο για όσους ένιωσαν αλλά και για όσους νομίζουν ότι ένιωσαν.