Ο μεταξοσκώληκας, του Ρόμπερτ Γκάλμπρεϊθ

Ο μεταξοσκώληκας, του Ρόμπερτ Γκάλμπρεϊθ

metaksoskolikasΟ Κόρμοραν Στράικ επιστρέφει με μια συναρπαστική περιπέτεια μυστηρίου και αποκαλύψεων. Ο διάσημος συγγραφέας Όουεν Κουίν εξαφανίζεται και η σύζυγός του απευθύνεται στον διάσημο, μετά την υπόθεση που τον έβγαλε από την αφάνεια οκτώ μήνες πριν, ιδιωτικό ντετέκτιβ. Αυτή είναι η αρχή ενός κουβαριού που μπλέκει συγγραφείς, επιμελητές, ατζέντηδες, εκδότες και ρίχνει μια σκιά υποψίας σε μια αθώα γυναίκα. Τι πραγματικά συνέβη στον Όουεν Κουίν; Ποιος τον δολοφόνησε; Είναι δυνατόν να έφτασε ο νεκρός πια συγγραφέας σε τέτοιο βαθμό παραληρήματος που να έγραψε ένα μυθιστόρημα στο οποίο αφήνοντας υποννοούμενα να σκιαγραφεί όλους τους κοντινούς του ανθρώπους και τα βρώμικα μυστικά τους που κατά καιρούς του έχουν εκμυστηρευτεί;

Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα 620 σελίδων. Με πάρα πολλές περιγραφές τοπίων, ατμόσφαιρας, κλίματος, πόλεων, περιοχών και πολλές εσωτερικές σκέψεις κυρίως του πρωταγωνιστή. Εγώ όμως, που έχω χιλιάδες αδιάβαστα να με στοιχειώνουν κάθε βράδυ («διάβασε κι εμένα», «διάβασε κι εμένα») γιατί δεν μπόρεσα να προσπεράσω καμία σελίδα, καμία παράγραφο; Γιατί άφησα τον χρόνο να περνάει εις βάρος της στοίβας μου και χανόμουν στα δαιδαλώδη μονοπάτια της γραφής και της σκέψης της Ρόουλινγκ; Γιατί δε σταμάτησα να διαβάζω, αφού ήξερα ότι σε κάποια αποσπάσματα δε θα έχανα κάτι σημαντικό για την υπόθεση της δολοφονίας; Δεν έχω απάντηση. Η συγγραφέας έχει μια μοναδική μαεστρία και δεξιοτεχνία να χτίζει ένα περιβάλλον τόσο λεπτομερές και εκτεταμένο όπου ούτε χάθηκα ούτε βαρέθηκα ούτε αποπροσανατολίστηκα. Ρουφούσα κάθε λέξη, έχτιζα μπροστά μου κάθε διαμέρισμα, κήπο, δρόμο, τα πάντα.

Επιπλέον, οι χαρακτήρες! Αχ, αυτοί οι χαρακτήρες! Η ατζέντισσα Ελίζαμπεθ Τάσελ, ο Κρίστιαν Φίσερ, ο συγγραφέας Μάικλ Φάνκορτ, ο υπεύθυνος του εκδοτικού οίκου του Κουίν Ντάνιελ Τσαρντ, η ερωμένη Κάθριν Κεντ και τόσοι άλλοι! Ποιος σκότωσε και γιατί; Τι ήταν αυτό που έκρυβε καλά ο δολοφόνος και ο Κουίν τον ενόχλησε φανερώνοντάς το; Ο κάθε χαρακτήρας άψογα σκιαγραφημένος, οι σχέσεις μεταξύ τους άρρηκτα δεμένες στο αιώνιο παιχνίδι της δράσης-αντίδρασης. Έρευνες, αποκαλύψεις, κυνηγητό, κρυμμένα μυστικά και ο Κόρμοραν Στράικ να αγωνίζεται να φέρει σε πέρας την υπόθεση ενώ το κομμένο του πόδι να βογγάει από τον πόνο για την κακομεταχείριση που υφίσταται όσο ο Στράικ, λαχταρώντας να βρει τον δολοφόνο, δε διστάζει να υπερβάλει εαυτόν. Επιπλέον, χάρηκα με τη Ρόμπιν, τη γραμματέα, που αρχίζει να αποκτά μια πιο ογκώδη υπόσταση, να κατασταλάζει σε αυτό που θέλει να κάνει πραγματικά στη ζωή της ως προς το εγκληματολογικό κομμάτι και να έρχεται σε αντιπαράθεση γι’ αυτό ακόμη και με τον μέλλοντα σύζυγό της!

Άλλο ένα απολαυστικό αστυνομικό μυθιστόρημα από μια ταλαντούχα συγγραφέα, αρκετά εκτεταμένο και πεπλατυσμένο, όμως κάθε λέξη του και παράγραφος είναι πολύτιμα για τη μεγαλύτερη απόλαυση του κειμένου. Και βγάζω το καπέλο στην κυρία Ρόουλινγκ γιατί ο δολοφόνος περιγράφηκε σχεδόν από την αρχή με τέτοιο τρόπο που φυσικά δεν έδωσα σημασία εν τη ρύμη της ανάγνωσης, όταν όμως συνδυάστηκαν τα κατάλληλα χαρακτηριστικά, βγήκε η κλασική φράση: «Μα, γιατί δεν το σκέφτηκα;». Μπράβο και πάλι μπράβο!

Τέλος, ευχαριστήθηκα με τις αναφορές στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς χωρίς όμως να αποκαλύπτεται ο δολοφόνος και χωρίς να εξιστορούνται σημαντικά για την εξέλιξη περιστατικά, οπότε με άνεση μπορεί κάποιος να παρακολουθήσει και το «Τραγούδι του κούκου». Προχωράω ακάθεκτος στο τρίτο βιβλίο της σειράς!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος