24.05.2015

Πίσω απ’ την κουίντα

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

 

Κι έρχεται αμείλικτος

να σου πει, όσα δε θέλεις να παραδεχτείς.

Καθώς όλα τριγύρω αλλάζουν,

άψυχα κι έμψυχα.

Ψυχές που έρχονται και πάνε,

ζωές που παραλλάσσονται

μα κάτι κοινό έχουν που να θυμίζει το αρχέτυπο.

Φωτοτυπημένες ανθρώπινες στιγμές,

που καθώς συνεχώς αντιγράφονται

όλο και πλησιάζουν στο αδιευκρίνιστο.

Με την ψευδαίσθηση των νέων

«πως πάντα νέοι θα ’ναι,

κι όλα τ’ αλλά γεννιούνται έτσι όπως τα γνώρισαν!»

Κι όταν βρεθείς στη μέση δυο γενεών

που εναλλάσσονται —τότε και μόνο τότε—

αντιλαμβάνεσαι τη σκληρή πραγματικότητα.

Είναι τότε, που θα πρέπει να σβήσεις

τα φώτα της ράμπας κι έναν ρόλο παρασκηνιακό

ν’ αποδεχθείς, πίσω απ’ την κουίντα.

 

 

Ακολουθήστε μας

Ανεστραμμένα είδωλα

Ανεστραμμένα είδωλα

Στην κοίτη ενός σπασμένου καθρέφτη, είδα τον κόσμο ανάποδα. Τα πουλιά βυθίζονταν στον ουρανό, σαν πέτρες σε πηγάδι. Τα δέντρα κρεμόντουσαν από τα σύννεφα, με τις ρίζες τους γυμνές στον άνεμο, και οι άνθρωποι περπατούσαν,  κρατώντας στα χέρια τους, τα πρόσωπά τους, σαν...

Τελοσπάντων

Τελοσπάντων

Αυτό το «τελοσπάντων»πόσες φορές το είδα γραμμένο,σε τοίχους,σε μηνύματα,πόσες φορές το άκουσασε ατέρμονες συζητήσεις,σε ερωτικά καβγαδάκια. Πάντα το θεωρούσα αδιαφορία. Μια εύκολη έξοδο,μια λέξη για να τελειώσει η κουβέντα,μια πόρτα που κλείνει χωρίς θόρυβο. Μέχρι...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τελοσπάντων

Τελοσπάντων

Αυτό το «τελοσπάντων»πόσες φορές το είδα γραμμένο,σε τοίχους,σε μηνύματα,πόσες φορές το άκουσασε ατέρμονες συζητήσεις,σε ερωτικά καβγαδάκια. Πάντα το θεωρούσα αδιαφορία. Μια εύκολη έξοδο,μια λέξη για να τελειώσει η κουβέντα,μια πόρτα που κλείνει χωρίς θόρυβο. Μέχρι...

Οι ντάλιες ανθίζουν το καλοκαίρι

Οι ντάλιες ανθίζουν το καλοκαίρι

Θα ήθελα να σε κάνω να χαμογελάσεις μονομιάς.Έχω κάνει κόσμημα τα δάκρυα μου μέσα σε λουλούδια.Θα ήθελα να πω τις θεωρίες μου για τα παράλληλα σύμπαντα και τις ασύμπτωτες.Υποψιάζομαι πως κάποτε ήταν το ίδιο πράγμα.Θα ήθελα να σου μιλήσω για τη λέξη «ηλιαχτίδα».Είναι...

Ελένη, η ωραία

Ελένη, η ωραία

Μην ψάχνεις την ομορφιάστο πρόσωπο.Το πρόσωπο γερνά.Τα αγάλματα ραγίζουν.Οι Τροίες καίγονται.Η ομορφιά είναι αλλού.Είναι στο χέρι που δεν σηκώνεταιγια να χτυπήσει,στο στόμαπου δεν ψεύδεται,στη σιωπήπου δεν προδίδει.Το όμορφο είναι καλό.Μια μικρή ισορροπίαανάμεσα στο...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Κι όταν βρεθείς στη μέση δυο γενεών

    που εναλλάσσονται —τότε και μόνο τότε—

    αντιλαμβάνεσαι τη σκληρή πραγματικότητα.

    Είναι τότε, που θα πρέπει να σβήσεις

    τα φώτα της ράμπας κι έναν ρόλο παρασκηνιακό

    ν’ αποδεχθείς, πίσω απ’ την κουίντα.

    Έτσι ακριβώς!!!!!!!!!Πολύ δυνατό!!

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *