Παντομίμα

Ο πιερότος εκτελεί την παντομίμα
της μοναξιάς τη μεσονύκτια ώρα
με μόνη σύντροφό του τη σελήνη
λικνιζόμενος στο μελαγχολικό της φως
και την ιδέα της πληρότητας

Μιμούμενος την υποτονική της λάμψη
και του προσώπου της τα μυστικά
αναπαράγοντας τις θάλασσες και τις κοιλάδες της
σα να γνωρίζει όλα τα μυστήρια
πίσω από αυτό το παγωμένο βλέμμα.

Για πάντα χωριστά… Για πάντα εραστές
στα μάτια και την καρδιά ο ένας του άλλου
μοιράζονται μια τροχιά γύρω από τον ήλιο
που τους χάρισε το άπειρο
και τους στέρησε της νύχτας το σκοτάδι.

_

γράφει η Βασιλική Δραγούνη