Παράλληλοι δρόμοι στο πριν στο μετά
Ευθεία οι πόθοι και εμείς πουθενά
σε άδεια βαγόνια σε λάθος τροχιά
θα έρθει η ώρα ν΄αδειάσεις καρδιά
Τα τρένα σφυρίζουν καπνός και φωτιά
πουλιά τριγυρίζουν και ψάχνουν φωλιά
την ώρα που γέρνει η δύση αλλού
αρχίζουν να παίζουν οι νότες του νου
Και όσο μικραίνει ο χρόνος για μας
Θολώνει τη σκέψη η πένα με μιας
Οδός εθνική πινακίδα καμιά
Σε πίσσα σκοτάδι για μια σου ματιά
Αχώριστοι πόθοι
Τον ήλιο στερούνται
Παράλληλοι δρόμοι
Που δεν συναντιούνται
_
γράφει η Σοφία Σκλείδα







Μάλιστα. Αυτό ΕίΝΑΙ ΠΟΊΗΜΑ…
Ευχαριστώ πολύ!
[..]Οδός εθνική πινακίδα καμιά…[…]
δρόμοι στο σκοτάδι..παράλληλοι…χωρίς οδηγίες..χωρίς χάρτη…πόθοι που στερούνται τον ήλιο…
ωραία ταίριαξαν οι ράγες του τρένου σε αυτά τα λόγια..
Χίλια ευχαριστώ!
Σοφία υπέροχο το ποίημα σας!!!
Γεμάτο ρυθμό και μελωδία!!!!
Ελένη μου σε ευχαριστώ από καρδιάς!