Η Νανά αντικρίζει για πρώτη φορά μες στο σπίτι της έναν ροζ ελέφαντα και διαπιστώνει πως μόνο αυτή τον βλέπει! «Ζωντανός, βαρύς και πάρα πολύ ροζ». Αναρωτιέται τι να κάνει μαζί του, αν τον ψάχνει κανένας κι αφού εγκαταστάθηκε για τα καλά στο σπίτι της πώς θα τον φροντίζει, τι του αρέσει να τρώει, τι μουσική ακούει. Γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς της αλλά δε μιλάει σε κανέναν γι’ αυτό, τι θα κάνει όμως όταν τελικά αρχίσουν να τον βλέπουν κι οι γονείς της; Η Στέργια Κάββαλου έγραψε μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία για την καλύτερη επικοινωνία μεταξύ παιδιών και γονιών. Με την περιπέτεια της Νανάς τονίζει πως είναι καλύτερο να μιλάμε αμέσως για τα θέματα που μας απασχολούν και να βοηθάμε τους γονείς μας να μας καταλάβουν όσο κουρασμένοι ή αφηρημένοι ή βιαστικοί κι αν είναι. Χρειάζεται εμπιστοσύνη για μια σωστή σχέση μεταξύ των μελών και το «Σε πιστεύω, ακόμη και χωρίς αποδείξεις» είναι μια μεγάλη νίκη αυτού του σημαντικού δεσίματος, οπότε κι έτσι θα εξαφανιστεί ο ελέφαντας. Σύνθετες προτάσεις, κλιμακωτή πλοκή, ενδιαφέρουσα κεντρική ιδέα που ξετυλίγεται άψογα είναι μερικά μόνο από τα θετικά γνωρίσματα ενός βιβλίου που με δίδαξε πολλά με ευφάνταστο τρόπο. Η εικονογράφηση της Ναταλίας Καπατσούλια είναι φυσικά γεμάτη ροζ χρώματα αλλά και ενδιαφέρουσες προοπτικές και οπτικές γωνίες. Ο ελέφαντας είναι κομμάτι του σπιτιού της Νανάς και κάθε φορά τον αποτυπώνει με όλο και πιο έξυπνο τρόπο, μάλιστα ο ρεαλισμός αναμιγνύεται όμορφα με την παιδιάστικη φαντασία της Νανάς και της συμμαθήτριάς της, της Ρεβέκκας, κι έτσι η εικονογράφηση στηρίζει με τον κατάλληλο τρόπο την αφήγηση της ιστορίας.