31.12.2015

Στη μεγάλη πόλη

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Στένεψαν οι ορίζοντες στην πόλη
Κι οι δήμιοι έστησαν τις κρεμάλες στο λιμάνι
Αφήνοντας τον ιππόδρομο για άλλη φορά
Περίμεναν υπομονετικά τους καταδικασμένους
κι ήταν πολλοί
Ήρθαν γυμνοί πάνω σε ποδήλατα
που είχαν για ρόδες τους σκουριασμένα ρολόγια
Οι άρχοντες τότε έβαλαν τα μαύρα σύννεφα
ψηλά στους γερανούς
Κι ετοίμαζαν όλο βιάση
τις γιορτές των σατύρων
Στη θάλασσα αφήσαν – μόνο – τα πλοία των Τατάρων
να φορτώνουν σαλτιμπάγκους και φτωχές χορεύτριες
Σφυρίγματα και αρρώστιες περιδιάβαιναν τους δρόμους
Και τα ξοφλημένα αισθήματα
φανήκαν από τους υπονόμους
λερώνοντας τις πηγές της μνήμης
Ω! Τι υπέροχη που φαντάζει η μεγάλη πόλη
καθώς έρχεται το τελευταίο καλοκαίρι

 

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

Ακολουθήστε μας

10 δευτερόλεπτα

10 δευτερόλεπτα

Θυμάμαι ακόμη την πρώτη μας συνάντηση. Εκεί, δίπλα στη θάλασσα. Κοιτάζαμε το ηλιοβασίλεμα. Μέχρι που τα βλέμματα μας συναντήθηκαν. Τυχαία; Ακόμη δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι χρειάστηκαν 10 δευτερόλεπτα. 10 δευτερόλεπτα μόνο. Για να σε ερωτευτώ. Για να...

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...

Ο καθρέφτης

Ο καθρέφτης

Νανουρίσου ελεύθερα! Σταμάτα να κοιτάζεις τον καθρέφτη. Σε κλειστά μάτια, η αντανάκλαση είναι αόρατη. Γύρω σου πολλά ζευγάρια μάτια. Αυτή η σβούρα περιστρέφεται σαν το βλέμμα σου. Νανουρίσου ελεύθερα! Σπάσε επιτέλους τον καθρέφτη. Η αντανάκλαση βαραίνει. Σε...

Αστρόσκονη που Σκέφτεται

Αστρόσκονη που Σκέφτεται

Είμαστε η ανάσα μιας έκρηξηςπου δεν θυμόμαστε. Σκόνη από αστέρια που πέθανανγια να υπάρξουμε. Δεν γεννηθήκαμε στη Γη -μας τράβηξε η βαρύτητααπ’ τα σκοτεινά νεφελώματα,το άγνωστο μας ψιθύρισεκαι γίναμε σώμα. Κουβαλάμε στο αίμα μας:φωτιά πριν αποκτήσει φως. Η μνήμη δεν...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. drmakspy

    Πολύ όμορφο με υπέροχες αλληγορίες!

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *