Στον φίλο μου που ξ-έχασε

Στον φίλο μου που ξ-έχασε

1η Οκτώβρη 2016

Αγαπημένε φίλε μου,

Δεν θα σε ρωτήσω τι κάνεις, πώς περνάς. Ξέρω πως είσαι καλά, ρώτησα γι’ αυτό παλιούς γνωστούς μας. Από εκείνους έμαθα και τη νέα σου διεύθυνση. Μην ανησυχείς, δεν σου γράφω για να εκφράσω πίκρα ή θυμό. Σου γράφω μονάχα για να σου πω πόσο λυπάμαι.

Είναι φορές που τυχαίνει να αναπολώ το παρελθόν. Κάποτε ήμασταν κι εμείς φίλοι καρδιακοί...

Μας θυμάμαι στην πρώτη τάξη του σχολείου, τότε που ήμασταν ανέμελοι, με το μυαλό μας μονάχα στο παιχνίδι και στις σκανταλιές. Αργότερα μεγαλώσαμε και τις όμορφες στιγμές μας τις πήραν τα διαβάσματα. Τότε δεν μας ένοιαζε, γιατί ήμασταν ένα. Μαζί στην πρώτη κοπάνα, μαζί στα πρώτα καρδιοχτύπια, μαζί και στην πρώτη ερωτική απογοήτευση.

Θυμάσαι;

Στην πορεία απομακρυνθήκαμε, έφυγες από κοντά μου. Ξέρω πως έτσι είναι οι φιλίες, άλλες διαρκούν για χρόνια κι άλλες για μήνες. Απ’ ότι φαίνεται στάθηκα αφελής που πίστεψα πως η δική μας φιλία θα κρατήσει «για πάντα».

Κοντεύουν σχεδόν δέκα χρόνια απ’ όταν κόψαμε κάθε επαφή. Όλ’ αυτά τα χρόνια γνώρισα πολλούς ανθρώπους, με μερικούς από αυτούς έκανα φιλίες. Καλές φιλίες μάλιστα. Μα εσένα ποτέ δεν σε ξέχασα.

Πώς θα μπορούσα άλλωστε;

Τα άλμπουμ με φωτογραφίες, τα δώρα σου, μα κυρίως οι αναμνήσεις που μου άφησες δεν διαγράφονται εύκολα. Δεν ξέρω τι σ’ έκανε να φύγεις και ίσως να μην το μάθω ποτέ. Όμως, ο χρόνος κυλάει σαν τις ψιχάλες κι εγώ δεν μπορώ να δεχθώ πως θα φθάσει η στιγμή που θα γίνω γιαγιά, θα δω εγγόνια και δεν θα έχω δίπλα μου τον παιδικό μου φίλο για να μοιραστώ την χαρά μου. Λυπάμαι για την τροπή που πήρανε τα πράγματα.

Μήπως ήρθε πλέον η στιγμή να δώσουμε ένα τέλος στις σκιές του παρελθόντος;


Με την αγάπη μου

Η παιδική φίλη σου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Φοιτήτρια, ανερχόμενη οικονομολόγος και «πτυχιούχος» αναγνώστρια. Διαβάζει, γράφει και ξαναδιαβάζει. Υποστηρίζει ότι ο κόσμος των βιβλίων είναι πολύ πιο όμορφος από τον πραγματικό και συνήθως κατοικεί εκεί. Όσο ζει θα διαβάζει κι όταν πεθάνει θέλει να (ξανα)γίνει αστερόσκονη.

6 Σχόλια

  1. sofia25164

    Όμως ο χρόνος που κυλάει σαν τις ψιχάλες … Πόσο δίκιο έχετε κυρία Παπαβασιλείου και πόσο αμείλικτος είναι ο χρόνος και το πέρασμα του για κάποιες φιλίες… Πολύ όμορφο το γράμμα σας!!! Μπράβο σας!!!

    Απάντηση
    • Χριστίνα Παπαβασιλείου

      Καλησπέρα σας! «Και οι άνθρωποι φεύγουν και εμείς δεν αντιδράμε, μάθαμε να ξεχνάμε και να μένουμε μόνοι..Μα η καρδιά πονάει όταν ψηλώνει..» όπως λέει και η αγαπημένη Νατάσα Μποφίλιου. Αυτό το γράμμα το έγραψα για όλους τους φίλους που έχουν περάσει από τις ζωές μας και στη πορεία μας ξ-έχασαν. Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, χαίρομαι πολύ που σας άρεσε. (Προς θεού, μην μου μιλάτε στον πληθυντικό είμαι υπερβολικά μικρή ακόμα! 🙂 )

      Απάντηση
  2. Lena Mavroudi Mouliou

    Κάνω τη γνωριμία μου μαζί σου Χριστίνα με ένα κείμενο που θα ήθελα να το έχουμε γράψει όλες μας στους φίλους που μ’ας ξέχασαν μα εμείς θα τους θυμόμαστε πάντα.Κυνηγάμε σκιές Χριστίνα που δυστυχώς ίσως να μη φωτιστούν ποτέ. Και ξέρεις γιατί; Γιατί στην ουσία οι φίλοι μας αυτοί ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΓΑΠΗΣΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑή δεν μας αγάπησαν όσο θα θέλαμε Δυστυχώς άγγιξες χορδές που δεν θα πάψουν να πάλλονται στο ρυθμό αυτών των ΓΙΑΤΙ

    Απάντηση
    • Χριστίνα Παπαβασιλείου

      Καλησπέρα σας! Χαίρομαι που το κειμένο μου κατάφερε να σας αγγίξει και που το είδατε από μια άλλη οπτική γωνία, ότι δηλαδή μπορεί να μην μας αγάπησαν ποτέ πραγματικά.

      Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Χριστίνα καλώς ήρθες. Και ναι.. όλοι έχουμε ένα φίλο που ξέμεινε..εκεί πίσω..κι ας είχαμε ζήσει τόσα.. Καμιά φορά οι φίλοι εκείνοι έπρεπε να υπάρχουν για εκείνη μόνο την περίοδο και να έχουνε φτιάξει αναμνήσεις μόνο. Κι αυτό όμορφο είναι κι ας είναι λίγο λυπηρά νοσταλγικό..η γεύση είναι ωραία..

    Απάντηση
    • Χριστίνα Παπαβασιλείου

      Καλώς σας βρήκα! Θα συμφωνήσω μαζί σας, είναι άνθρωποι που μπαίνουν στη ζωή μας για μια χρονική περίοδο και όταν έχει συμπληρωθεί ο κύκλος τους φεύγουν όσο ξαφνικά ήρθαν. Οι αναμνήσεις που μας άφησαν όμως θα είναι πάντα πολύτιμες!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος