γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Η Τέτα είναι μια υποτονική παρουσία, σύζυγος, μητέρα και αδερφή. Είναι ευαίσθητη, ανεκτική, τρυφερή και δίκαιη. Η ζωή της ξεδιπλώνεται και αφήνεται βορά στον αναγνώστη, οι αναμνήσεις της παίρνουν σάρκα και οστά και τα τρωτά σημεία των ενδοοικογενειακών σχέσεων λούζονται με άπλετο φως.

Στα χέρια της θα πέσει ένα τετράδιο, ένα ημερολόγιο της μητέρας της ξέχειλο εξομολογήσεις για τα παιδικά της χρόνια, τον γάμο της και τις κακουχίες των γονιών της, θα γίνει λόγος για τους συγγενείς του φειδωλού άντρα της Πάνου, για το φευγιό του αδερφού της Μίμη, για την επαγγελματική της σταδιοδρομία αλλά και την αποκατάστασή της γενικότερα.

Ο αναγνώστης γίνεται κομμάτι της καθημερινότητάς της, γίνεται συνοδοιπόρος της και συνάμα αναμοχλεύει μαζί της όλα όσα βρίσκονται θαμμένα μέσα της, σκιαγραφώντας έτσι το πορτραίτο της Τέτας με χρώματα που τελικά η ίδια μας προτείνει.  

…μη σταματήσεις να μ’ αγαπάς με όλα τα λάθη μου…

Τα ρεμπέτικα τραγούδια τα οποία αποτελούσαν τη συντροφιά του Μίμη, η Άντα που θα έρθει παρέα με μια πνοή αισιοδοξίας, οι οικογενειακές τρικυμίες, οι ευχές και συνάμα οι ενοχές μια μάνας, οι διαταραγμένες σχέσεις των δύο αδερφιών αλλά και οι απώλειες που στιγμάτισαν τη ζωή της πρωταγωνίστριας, περνούν καρέ – καρέ από τις σκέψεις της και αφήνουν ξανά στο στόμα της μια γλυκόπικρη γεύση.

Σειρά έχει η εμφάνιση της θείας Ζωής μετά από χρόνια, η Ελένη, ο Μιχάλης και τα πρώτα κοινά τους βήματα, μια αναγκαία και εκ βάθους συζήτηση με τον εξαφανισμένο Μίμη μέσα από την οποία θα αναδυθούν αιχμηρές αλήθειΕς και που δυστυχώς δεν βγάζει πουθενά, αλλά και ένας νέος έρωτας ο οποίος θα γεννηθεί κάτω από τελείως άκυρες συνθήκες.

Η ζωή κυοφορεί πολλά. Κάποια ανώδυνα μα και κάποια επώδυνα. Κάποια γεγονότα μας αφήνουν αδιάφορους, άλλα μας αγγίζουν και κάποια λίγα είναι σε θέση να μας ισοπεδώσουν. Μη γελιέστε, στη φαρέτρα μας διαθέτουμε εργαλεία ικανά να μας στηρίξουν έτσι ώστε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να ανταπεξέλθουμε όχι όπως θα θέλαμε, αλλά καλύτερα από όσο νομίζαμε.

Η Τέτα καλείται να πατήσει το κουμπί της επανεκκίνησης. Καλείται να αλλάξει ρότα, να αφήσει πίσω της τα στεγανά της ζωής της και να κολυμπήσει σε νερά άγνωστα. Ούτε η ίδια ξέρει αν θα τα καταφέρει, μα είναι σίγουρη πως θα προσπαθήσει το δίχως άλλο. Όχι τόσο γιατί το επιθυμεί, μα είναι τέτοιες οι συνθήκες που τελικά με τον τρόπο τους της το επιβάλουν.

…το πεπρωμένο μας αλλάζει όταν θελήσουμε να αλλάξουμε εμείς…

Θα διαβάσουμε για μια οικογενειακή συζήτηση που καταλήγει φιάσκο, για μια συνταρακτική αλλαγή αλλά και μια προδοσία, για τη συμπαθέστατη Δάφνη και της βόλτες τους στην Αθήνα αλλά και για τα απρόσμενα παιχνίδια που μπορεί να παίξει η μοίρα ερήμην μας.

Κρίσεις αυτογνωσίας και κάθαρσης, βαθιές καταδύσεις στα άδυτα της ψυχής, συνεχείς ανασκοπήσεις, μια επιτακτική μετακόμιση, το άνοιγμα μιας νέας επαγγελματικής πόρτας, αλλά και το παιχνίδι των συμπτώσεων με τη σκυτάλη να βρίσκεται σχεδόν πάντα στα χέρια της ζωής, δίνουν τη θέση τους στην αναμονή μιας ρομαντικής πανσελήνου η οποία θα κλείσει διθυραμβικά την αυλαία της ιστορίας μας.

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Κυριακής Πλαϊνάκη, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:

…η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις και μας επιφυλάσσει χαρές που δεν υποψιαζόμαστε … 

Επέλεξα να μην σταθώ ιδιαίτερα σε άλλους χαρακτήρες, αν και θα μπορούσα να πάρω θέση έναντι του Μίμη ή και του Πάνου. Δυο άντρες που πέρασαν από τη ζωή της, δυο άντρες που αγαπήθηκαν από την Τέτα, δυο άντρες που άφησαν τα χνάρια τους πάνω της. Με κέρδισε η ηρωίδα του βιβλίου, με προβλημάτισε, με θύμωσε, με συγκίνησε και τελικά δεν άφησε χώρο για κανέναν άλλον.

Η ζωή της Τέτας, κρύβει μοναξιά, κρύβει μελαγχολία, κρύβει γκρεμίσματα, κρύβει αγάπη, απώλειες μα και ελπίδα. Πολλά πρόσωπα συνδέθηκαν μαζί της και όλα με τον τρόπο τους βοήθησαν στη διάπλαση του χαρακτήρα της. Η Τέτα κρατώντας γερά το νήμα της μοίρας της, πηγαίνει όπου την πάει η ζωή γνωρίζοντας πλέον καλά πως, πολλές φορές στον ορίζοντας μπορεί να φαίνονται μονάχα χειμώνες, μα σίγουρα κάπου μας περιμένουν πολλά καλοκαίρια.

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Μια γυναίκα βρίσκεται αντιμέτωπη με τις ανατροπές τής μέχρι τώρα ζωής της, καθώς το χθες και το σήμερα συγκρούονται μέσα της, ασφυκτικά και αδυσώπητα. Σκέψεις για όσα λάθη και σωστά έχει κάνει την κατακλύζουν, ενώ προσπαθεί να μη λυγίσει και να σχεδιάσει το μέλλον της.

Οι συγκάτοικοι, δύο διαφορετικοί άνθρωποι που αγγίζουν βαθιά την καρδιά της, είναι ταυτόχρονα πηγή χαράς και πόνου. Τους αγαπά με όλη της την ψυχή, αλλά η αναγνώριση του εγωισμού που διέπει τις σχέσεις τους, έστω και καθυστερημένα, την οδηγεί σε βαθύτερα ερωτήματα. Μέσα από τη ροή των γεγονότων, ανακαλύπτει πως η αγάπη της, όσο δυνατή κι αν είναι, δεν είναι πάντα αρκετή για μια ευτυχισμένη ζωή.

Η μοναξιά της την προκαλεί να αναμετρηθεί με τις εσωτερικές της δυνάμεις. Η μελαγχολία δεν της ταιριάζει. Εκείνη θέλει να βρει το φως, να αναγεννηθεί και να αλλάξει το πεπρωμένο της.

Ένα μυθιστόρημα για την αντοχή, την αγάπη και την αναζήτηση της εσωτερικής ελευθερίας, που αποκαλύπτει τις βαθύτερες ανθρώπινες συγκρούσεις και τη δύναμη της αυτογνωσίας.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου.

Η Κυριακή Πλαϊνάκη γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Ιστορία και Λογοτεχνία στην Αθήνα. Εργάστηκε για πολλά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα και παρακολούθησε σεμινάρια πάνω σε οικονομικά και τεχνικά θέματα. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.

Mε τη συγγραφή ασχολείται από νεαρή ηλικία. Το Συγκάτοικοι στη σιωπή είναι το έβδομο έργο της.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.