γράφει ο Γιάννης Δρούγος

Η Αλγερινή Kaouthem Adimi με “Τα πλούτη μας”, σε θαυμάσια μετάφραση στα ελληνικά από την Έφη Κορομηλά, δημιούργησε ένα μυθιστόρημα αξιώσεων. Μια ιστορία αναβίωσης για τη μνήμη ενός ανθρώπου, ενός βιβλιοπωλείου που ‘χάνεται’ για να εμφανιστεί στη θέση του ένα κατάστημα με λουκουμάδες! Μια ιστορία για τη μοναξιά και τον αγώνα ενός εκδότη, λάτρη του βιβλίου, των συγγραφέων και του έργου τους. Αλγέρι 1936 και ο ήρωας της ιστορίας Edmond Charlot, δημιουργεί ένα βιβλιοπωλείο/εκδοτικό οίκο/δανειστική βιβλιοθήκη που γίνεται πόλος έλξης για ανθρώπους με έντονες πνευματικές ανησυχίες και εκδοτική στέγη για νέους συγγραφείς της εποχής όπως ο Αλμπέρ Καμύ και ο Αντρέ Ζίντ. Κι ύστερα έρχεται ο πόλεμος και ο Charlot δίνει μάχη ώστε να βρει χαρτί για την έκδοση βιβλίων. Φυλακίζεται. Αργότερα ανοίγει ένα βιβλιοπωλείο στο Παρίσι. Χρεωκοπεί. Οι φίλοι του τον εγκαταλείπουν ηχηρά και σιωπηλά. Ακροδεξιοί τρομοκράτες ανατινάζουν το δεύτερο βιβλιοπωλείο που ανοίγει στο Αλγέρι. Παρακολουθούμε την πικρή πορεία του Charlot μέσα από επινοημένα του ημερολόγια, ενώ τα γεγονότα παρουσιάζονται με εναλλαγές από τη δεκαετία του ΄30 και από το 2017, όπου το βιβλιοπωλείο με την επωνυμία “Τα αληθινά πλούτη” έχει πια κλείσει. Κι εκεί ακριβώς, συναντάμε άλλα δυο πρόσωπα, δυο κόσμους σε πλήρη αντίθεση. Ο Ρυάντ, ένας νεαρός που αναλαμβάνει να αδειάσει τον χώρο του βιβλιοπωλείου από ‘άχρηστα βιβλία’, σκουπίδια και έγγραφα. Χωρίς καμιά αγάπη για τον κόσμο της λογοτεχνίας, εκτελεί το καθήκον του. Και κάπου απέναντι, ο Αμπνταλά, παλιός υπάλληλος του βιβλιοπωλείου, στέκεται ακοίμητος φρουρός-αρχάγγελος στις “τελευταίες στιγμές” ενός χώρου που αγάπησε πολύ. Και μια φράση του Charlot στη βιτρίνα του έρημου πια βιβλιοχώρου… “Ένας άνθρωπος που διαβάζει, αξίζει για δυο”. Βαθιά συγκινητικό βιβλίο για έναν κόσμο που αλλάζει. Για τις εστίες πολιτισμού που οπισθοχωρούν για να δώσουν τη θέση τους σε εστίες γρήγορου χρήματος…