
–
γράφει η Κατερίνα Σιδέρη
–
Η Ιουλία είναι κόρη του Νικόλα και της Στάσας Βένιου και βρίσκεται φυλακισμένη με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας. Είναι σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση, δεν επικοινωνεί με κανέναν και σε λίγες μέρες θα γίνει πράξη, η εκτέλεσή της.
Η δημοσιογράφος Αλεξάνδρα επιδιώκει να ακουστεί η φωνή της Ιουλίας και η άποψή της για την ιστορία. Ο δικηγόρος Δημητρός συνοδεύει την Αλεξάνδρα στις φυλακές Αβέρωφ όπου σε αυτές τις επισκέψεις η Ιουλία, που δεν έχει πει λέξη για το διπλό έγκλημα που κατηγορείται, ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις της, βλέποντας στο πρόσωπο της Αλεξάνδρας το Βγενιώ της και κάπως έτσι το κουβάρι άτσαλα μεν, αρχίζει να ξετυλίγεται.
Θα γίνουμε μάρτυρες αναπάντεχων εξελίξεων, θα περιπλανηθούμε στη Θεσσαλία και συγκεκριμένα στα Τζουμέρκα, τη Λάρισα, τον Τύρναβο και τη Φαρκαδόνα και θα έρθουμε αντιμέτωποι με μίση, έρωτες και μυστικά, γι’ αυτό ας μη χρονοτριβώ. Ελάτε μαζί να ανατρέξουμε στο παρελθόν για να γνωρίσουμε τόσο την Ιουλία και τους οικείους της, όσο και τη ζωή τους στην πολυτάραχη Ελλάδα του ανταρτοπόλεμου.
…πόσες ζωές χρειάζεται κάποιος για να φωτίσει τη σκιά εκείνου που θεωρεί ευτυχία του;…
Η φυγόπονη, πονηρή, ηδονολάτρισσα και τσαχπίνα Ιουλίτσα μένει με τους γονείς της, λίγο μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου και χωρίς ακόμη να έχουν ησυχάσει τα πνεύματα στα χωρία της Θεσσαλίας, ανάμεσα σε στάνες, χειμαδιά, βουνοπλαγές και μαλώματα στα καφενεία για τα πολιτικά δρώμενα, ορέγεται χρήμα και έρωτα στο πλάι ενός νέου άνδρα, όταν η Στάσα έχει άλλα σχέδια για τη μοναχοκόρη της.
Ένας όρκος που πατήθηκε με μπότα βαριά σε μαύρο χώμα, ο Γρηγόρης γιος της Κυριακούλας που πήρε μια παρθενιά, η πονηρή προξενήτρα Κερασίνα και ο γάμος με τον χήρο Γιωργίκη Προβιό έναν μεσόκοπο με γιο τον καλοσυνάτο και πονετικό Χρήστο, μας εντάσσουν σε ένα περιβάλλον με καταιγιστικές εξελίξεις, τόσο για τα πολιτικά της εποχής όσο και για τα οικογενειακά της Ιουλίας.
Η γνωριμία με τον κόσμο του βιβλίου, η πάταξη της αδικίας από το έθνος, η συμπόνια προς τους κατατρεγμένους εργάτες, η άκαρδη και αγέλαστη οικονόμος Χάδω, ο Ρήγας που εχθρεύεται με τον Γρηγόρη και ο Σωτηράκης που θέλει να τα έχει καλά και με τους χωροφυλάκους και με τους κόκκινους, είναι κομμάτια του παρελθόντος που πρέπει να μελετηθούν για να κατανοήσουμε τόσο το παρόν, όσο την τωρινή κατάσταση της Ιουλίας.
…δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το μυαλό που εγκυμονεί και δε λέει. Φαρμάκι η γκαστριά…
Η Ιουλία παντρεύεται και γεννά ένα κοριτσάκι, το φωνάζει Βγενιώ και δέχεται στωικά να βασανιστήρια του μισάνδρα Γιωργίκη, το ξύλο του έρωτα αλλά και τα πικρόχολα σχόλια όλων προς το πρόσωπό της, χωρίς να αντιδρά. Ώσπου μια αποφράδα μέρα φτάνει και τα αλλάζει όλα. Δύο φόνοι είναι γεγονός, η Ιουλία είναι πνιγμένη στα αίματα και όλοι είναι έτοιμοι να την κατασπαράξουν.
Από την αφήγησή της μυστικά βγαίνουν στην επιφάνεια, λόγια διαστρεβλώνονται και άλλα χάνονται στην αφάνεια. Η ψυχολογική της κατάσταση βελτιώνεται, υπόνοιες υπάρχουν για την αθώωσή της και τόσο η Αλεξάνδρα όσο και ο Δημητρός θα παλέψουν για την ματαίωση της εκτέλεσης ενόσω ο χρόνος μετράει αντίστροφα.
Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση, για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο του Γιώργου Πολίτη, ένα μικρό βιογραφικό του οποίου θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:
…η αγάπη των άλλων γίνεται αισθητή στην ανάγκη σου πάνω. Τότε που πνίγεσαι και θες νερό να πάρεις ανάσα, τότε κοιτάς, βλέπεις ποιο σ’ το δίνει και αποφασίζεις πως αυτός σε νοιάζεται…
Ένα ταξίδι στη Λάρισα, οι εύστοχες ερωτήσεις του δικηγόρου, το καλύβι και ο λάκκος με τα σπασμένα γυαλιά, εγκλήματα του παρελθόντος που αποκαλύπτονται, περιουσίες που έγιναν βορά σε ξένα χέρια, κρυφοί πόθοι που βλέπουν μετά από χρόνια το φως και μια νέα ερωτική έλξη που γεννιέται μέσα στο σαθρό αυτό σκηνικό, έρχονται να κλείσουν την αυλαία με τρόπο απρόσμενο.
…τίποτα στη ζωή δεν είναι απόλυτο. Πάντα θα υπάρχει κάτι περισσότερο ή κάτι λιγότερο να δώσεις ή να πάρεις, καλό ή κακό…
Ποιος γονιός επιθυμεί το κακό του παιδιού του;
Ποιος είναι ποτισμένος με μίσος μέχρι τα δύσβατα της ψυχής του;
Ποιος συγχωράει και ποιος ορκίζεται για αθωότητα;
Ποιος τελικά πόνεσε περισσότερο από όλους σε αυτήν την ιστορία;
Αντιλαμβάνεστε ότι δεν θα προβώ σε αποκαλύψεις. Θα πω μονάχα ότι υπάρχουν λάθη που διορθώνονται και άλλα που δεν έχουν γυρισμό. Λάθη και πάθη που στέρησαν την ευτυχία, μα ίσως την έσχατη ώρα να υπήρξαν πράξεις που κατάφεραν κάπως να απαλύνουν τον πόσο και να αποδώσουν παρηγοριά…
Κλείνοντας να σημειώσω ότι το εν λόγω βιβλίο ενέπνευσε τη νέα μεγάλη τηλεοπτική σειρά του Alpha.
Ο ΓΙΩΡΓΟΣ Σ. ΠΟΛΙΤΗΣ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960. Σπούδασε αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων και ζωγραφική, και αργότερα παρακολούθησε επί δύο χρόνια σειρά σεμιναρίων φιλοσοφίας, ψυχολογίας και πολιτικής οικονομίας στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται αποκλειστικά με τη συγγραφή μυθιστορηματικών και θεατρικών έργων, ενώ συγχρόνως αρθρογραφεί στον περιοδικό Τύπο και στο Διαδίκτυο.
Παράλληλα διδάσκει δημιουργική γραφή (μυθιστορηματική και θεατρική) στο εργαστήρι θεατρικών σπουδών της AnasaArt. Μυθιστορήματα του ιδίου: Ήφαες, Αδελαή; (2011), 24 στιγμές ακραίου πάθους (2017), Το γράμμα που δεν διαβάστηκε ποτέ (2018). Θεατρικά έργα που ανέβηκαν σε θεατρικές σκηνές των Αθηνών: Κορίτσι Διαμάντι, Το Λαχείο.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.






0 Σχόλια