Το συρματόπλεγμα

Το συρματόπλεγμα

a5_b

Μια ζωή υπάρχουνε
Εντάσεις αποστάσεις
Μα σα θα ’ρθουμε μόνιμα
Τρέχα να τις προφτάσεις.

Ο κύκλος που τελείωσε
Τ’ άστρα κι αν εσβηστήκαν
Και σ’ έναν επίγειο ουρανό
Κληθήκαν κι αμπαρωθήκαν.

Τι κι αν δεν έχει κλειδαριές
Τι κι αν επιβραβεύουν
Ψυχές που τις λησμόνησαν
Το χώρο τους γυρεύουν

Ένταξης να αποκριθούν
Και με το παραπάνω
Μ’ αυτοί ελογαριάζανε
Πράμα από στρατό πιο πάνω

Τα χρόνια ετελείωσαν
Λες και αποφοιτήσαν
Σε σχολείο παραλόγου
Καθεστώτος κι αφοπλίσαν

Τις τύχες τους δε θέλησαν
Να πάρουνε στα χέρια
Κι έτσι επροτιμήσανε
Να κόβουν σα μαχαίρια.

Λόγια και τακτικές
Που ωθούνε σε δράμα
Ωδύνες σπαρακτικές
Στου μισεμού το κλάμα

Θέλουν και παρακαλούν
Να δώσουν σημασία
Στο τι νιώθουν, τι ζητούν
Αλάργα από απαξία.

Μα αυτούς εμάθανε
Συντηρικά εζήσαν
Με παρωπίδες τη ζωή
Και δεν επιθυμήσαν

Να διατηρήσουνε
Σχέσεις με ανθρώπους
Παρά υποτάσσανε
Ιδέες φυγής με τρόπους

Αδιάλλακτοι πολλοί
Τη ζωή τους αντικρύζουν
Παραστράτημα φυγής
Και το αναγνωρίζουν.

Το συρματόπλεγμα ποτέ
Δε στάθηκε τυχαία
Μέσο απομόνωσης
Φραγής επιταγής
Υποταγής μοιραία

Αφού ετέθη εξ αρχής
Τι κι αν επέσει εργασίας τους η αυλαία.

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Φοιτήτρια, ανερχόμενη οικονομολόγος και «πτυχιούχος» αναγνώστρια. Διαβάζει, γράφει και ξαναδιαβάζει. Υποστηρίζει ότι ο κόσμος των βιβλίων είναι πολύ πιο όμορφος από τον πραγματικό και συνήθως κατοικεί εκεί. Όσο ζει θα διαβάζει κι όταν πεθάνει θέλει να (ξανα)γίνει αστερόσκονη.

2 Σχόλια

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος