Το τίποτα φοβάμαι

Δημοσίευση: 28.08.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Ήρθες σαν όνειρο και όνειρο έμεινες.

Φώτισες για λίγο τις νύχτες μου

έκανες τις ημέρες μου πιο λαμπερές.

Τα γρανάζια, τα σκουριασμένα γρανάζια,

της ακίνητης ζωής μου,

πήραν μπρος τρίζοντας χαρούμενα,

διώχνοντας σκουριά και μαυρίλα

από της ζωής μου τη ρόδα,

από καιρό ηθελημένα παρατημένης.

 Δεν είπα ποτέ ‘‘καλύτερα να μην ερχόσουν’’

Και το όνειρο ζωή είναι, κι’ ελπίδα.

Αν κάτι φοβάμαι είναι το τίποτα,

το μηδέν και το χάος.

Αλίμονο αν όνειρα δεν κάναμε!

Η ζωή στεγνή και μουντή θα ‘ταν.

Κάπως έτσι φαντάζει η ανυπαρξία.

Το αίμα, γι’ αυτό κυλάει μέσα μας καυτό.

Η ζωή μας, η όποια ζωή,

ζεστασιά λαχταρά.

Το τίποτα φοβάμαι.

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Συνέπεσε ο τίτλος αυτού του κειμένου να είναι ίδιος ακριβώς με αυτόν του κειμένου μιας διαδικτυακής φίλης. Συμβαίνουν και αυτά.

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Πάντα κάτι θα έρχεται και θα φεύγει απ΄ τη ζωή μας. Το άγνωστο είναι αυτό που μας τρομάζει. Καλή σου μέρα, Λένα.

    Απάντηση
  3. Βάσω Καρλή

    Σε ευχαριστώ Λένα μου για την όμορφη ευχή σου. Μακάρι να έχει διάρκεια.

    Απάντηση
  4. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Και το όνειρο ζωή είναι….μου άρεσε πάρα πολύ Λένα. Καλό υπόλοιπο καλοκαίρι και καλό φθινόπωρο!

    Απάντηση
  5. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Προσπαθώ να απαντήσω μα το σχόλιο εξαφανίζεται.
    Ευχαριστώ καλή μου Άννα και σού εύχομαι ”καλό μικρό καλοκαιράκι”

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου