Για σένα

Διάβαζα συχνά μια ιστορία

όλες οι ιστορίες έχουν το ίδιο τέλος,

όλες έχουν τέλος.

Το μυαλό διάβαζε και διάβαζε…

κι αυτό του το βιβλίο δεν τελείωνε ποτέ

και ο συγγραφέας συνέχιζε να γράφει. 

Διάβαζα συχνά μια ιστορία

το τελευταίο κεφάλαιο δεν τελείωνε ποτέ

και το μυαλό διάβαζε και διάβαζε… 

Προσπαθούσε να βρει αθώους κι ένοχους

Να χρήσει ήρωες, πρωταγωνιστές και δεύτερους

Εγωιστικά να χρωματίσει τον καλό και τον κακό.

Το μυαλό διάβαζε και διάβαζε…. 

κι αυτό του το βιβλίο δεν τελείωνε ποτέ

και ο συγγραφέας παρανόησε ότι καν υπάρχει.

Διάβαζα συχνά μια ιστορία

για καλούς, κακούς και μέτριους

εγωιστικά ήθελα να εντοπίσω τον καλό, αυτόν τον ήρωα.

Το μυαλό διάβαζε και διάβαζε

εγωιστικά έζησε και έγραφε 

θέλοντας να ταυτιστεί με τον απόλυτο γενναίο.

Στο τελευταίο κεφάλαιο γραφόντουσαν οι αρετές

Το βιβλίο όλους τους έκρινε και όλους τους υμνούσε

ύμνος στον άνθρωπο και ουσία.

Το μυαλό έγραφε και έγραφε 

για μένα που θέλω να είμαι τέλειος

να είμαι εγωιστής και άνθρωπος.

Διάβαζα συχνά μια ιστορία

πρωί, μεσημέρι βράδυ προσπαθούσα

έψαχνα ήρωα, ένοχο και τον καθένα.

Στο τελευταίο κεφάλαιο αξιολογούνταν οι ψυχές

κρυφά μοτίβα, ευαισθησίες , παράμετροι

εγωιστικά έψαχνα να βρω εκεί εμένα κι εσένα.

Και έγραφε κι έγραψε μια ιστορία

που ήμασταν όλοι εγωιστές, όλοι εκεί

και όλοι άνθρωποι.

Διάβαζα και διάβαζα…

το τέλος ήρθε άλλα ποτέ,

ήμασταν όλοι εκεί.

Γαλήνη.

_

γράφει η Ειρήνη Κτενίδου