Φυσάει, της Κάκιας Ξύδη

Επιτέλους ήρθα σε επαφή με τη γραφή της κυρίας Ξύδη και μου άρεσε πολύ. Ελληνικές λέξεις, τοποθετημένες σωστά, ολοκληρωμένες προτάσεις, με σωστή σύνταξη, σκέψεις που παίρνουν σχήμα και μορφή απαλά και όχι βεβιασμένα, συναισθήματα που κυκλοφορούν διάσπαρτα στις σελίδες ντυμένα με χρώματα διακριτικά, μου άφησαν την καλύτερη των εντυπώσεων. Η κεντρική ιδέα είναι μια ερωτική ιστορία που ξεδιπλώνεται σπονδυλωτά, μέσα από την ψυχή και όχι μέσα από την πλοκή, χωρίς απαραίτητη συνέχεια στα επιμέρους κομμάτια, χωρίς περιγραφές ανθρώπων και καταστάσεων. Μιλούν το μυαλό, το θέλω, η καρδιά, από μόνα τους αυτά έχουν τη δύναμη να στήσουν ένα ολόκληρο σκηνικό έρωτα, προδοσίας, αγάπης, ελπίδας και μοναξιάς. Ο λόγος εναλλάσσεται από ποίηση σε πεζό και αντίστροφα και απόλαυσα κάθε λέξη. Αγαπημένο μου κεφάλαιο το «Ένα βράδυ κλεμμένο», όπου δίνεται η πιο κρίσιμη νύχτα του ζευγαριού, γιατί η γυναίκα εκφράζει δυνατά τα θέλω της, που τελικά αντιβαίνουν σε αυτά του άντρα. Κι όμως η αγάπη νίκησε. Τη συνέχεια την αφήνω στον αναγνώστη.

Το βιβλίο είναι πραγματικά φροντισμένο, χωρίς τυπογραφικά λάθη, χωρίς υπερβολικά φανταχτερό χαρτί, σε μικρό, βολικό σχήμα, οπότε διευκολύνει τον αναγνώστη να το έχει πάντα μαζί του, χωρίς να βαραίνει πάνω του. Γερό δέσιμο, καλαίσθητη γραμματοσειρά ικανοποιητικού μεγέθους, κομψή στοιχειοθεσία, δε βρήκα ψεγάδι στο πρώτο βιβλίο των εκδόσεων Πνοή. Το εξώφυλλο με μάγεψε από την πρώτη στιγμή που το είδα και το θεωρώ πολύ καίριο ως προς τα λογοτεχνικά σχέδια της συγγραφέως. Φυσάει λοιπόν νέα πνοή, ανοίξτε τα παράθυρα της βιβλιοθήκης σας να σας χαϊδέψει!