γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Μικροί μου φίλοι, πόσο μου αρέσει να διαβάζω παιδικά παραμύθια χριστουγεννιάτικα, τα οποί συνοδεύονται με διδακτικά μηνύματα, όπως αυτό που θα σας παρουσιάσω ευθύς αμέσως!

Παρέα θα μας κρατήσει ένα αστεράκι, ο Φωτεινούλης, ο οποίος μέσα του έχει πολύ φως, πολλή δύναμη και επιμονή. Όμως, είναι λίγο διαφορετικός από τα υπόλοιπα αστεράκια. Έχει μια μικρή ιδιαιτερότητα, μια μικρή διαφορά, όπου μπορεί να γίνει αφορμή και να του στερήσει πολλά πράγματα από τη ζωή του.

Ο Φωτεινούλης λοιπόν, ήθελε την παραμονή των Χριστουγέννων να κατέβει από τον ουρανό όπως όλα τα υπόλοιπα αστεράκια και να στολίσει την κορυφή ενός δέντρου στο περίφημο δάσος των Χριστουγέννων.  Σε αυτό το δάσος μικροί μου φίλοι, όλα τα έλατα στολίζοντας από τα ζώα με φωτάκια και όμορφες μπάλες και στις κορυφές τους, φιλοξενούσαν φωτεινά αστεράκια.

Ο Φωτεινούλης δεν είχε ποτέ κατέβει από τον ουρανό και αιτία ήταν η ιδιαιτερότητά του σε ένα του ποδαράκι. Όταν μετά από επιμονή έπεισε τους γινείς του να τον πάρουν μαζί του, όλα όσα συνάντησε δεν τον έκαναν χαρούμενο και ευτυχισμένο. Όλα τα δέντρα στέκοντας στη διαφορετικότητά του και δεν ήθελαν να του προσφέρουν την κορυφή τους.

Ο Φωτεινούλης ήταν θλιμμένος, ήταν στενοχωρημένος και τα δέντρα γελούσαν εις βάρος του. Όμως ένα έξυπνο σκιουράκι του μίλησε για ένα δεντράκι ταπεινό, για ένα δεντράκι ιδιαίτερο και χωρίς να το σκεφτεί, πήγε να το συναντήσει.