Τρένα ταξιδέψτε με στις άγριες νύχτες.
Απογειώστε με στους γκρίζους ουρανούς.
Πάνω στις σκουριασμένες ράγες της ζωής μου,
να λιώνουν να ξεφτίζουν οργισμένες φωνές...
Εκεί που όλα παίζονται και όλα μας ξεφεύγουν
μέσα σε έναν βόρβορο λάσπης σιωπής και ενοχής
παρέδωσα τα όνειρα στης λήθης τ’ άδεια χέρια
τον φόβο μου ξεγέλασα γελώντας δυνατά.
Βλέπω τον ορίζοντα στο βάθος της μέρας,
να φέρνει καταιγίδα, να κρύβει κεραυνούς.
Σαν γίνουν οι ανάσες μας φωτιά ψυχή κι αγέρας,
γκρεμίστε θα φωνάζουν τους ψεύτικους θεούς.
_
γράφει ο Δημήτρης Χρ. Κεσανλής
[…Σαν γίνουν οι ανάσες μας φωτιά ψυχή κι αγέρας,
γκρεμίστε θα φωνάζουν τους ψεύτικους θεούς….]
Πολύ δυνατοί στίχοι!!!Μου άρεσε πάρα πολύ!!Καλημέρα και καλό μήνα!
Σας ευχαριστώ πολύ. Καλό μήνα και σε εσάς.
Πάρα πολύ ωραίοι και δυνατοί οι στίχοι σας.
Ευχαριστώ πολύ.
Αληθινό! Πολύ πολύ ωραίο!!!!
Καλό σας μήνα!!!
Ευχαριστώ, Να ‘στε καλά. Καλό μήνα και σ’ εσάς.