Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Στις υλακές των σκυλιών,
ασυγκίνητος.
Κινάς και ξεμακραίνουν
τα χνώτα σου.
Στο ταξίδι ο ίσκιος σου,
οδηγός σ’ ένα χάος.
Κι η πλάνη πως κλείνεις τα χάσματα,
ο εγκέφαλος.
Με το σπρέι ζωγραφίζεις
τη χαρά και την έκσταση
στις καταπακτές των ονείρων σου.
Οι ουσίες πολλές,
πολλά τα χρώματα.
Ξοδεύεσαι στην παλέτα της έλξης,
τέρατα ευθυμιών σε πολιορκούν.
Χάνεσαι…
_
γράφει η Πόπη Κλειδαρά
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/dPDmeCKrFgYΚαθημερινή https://youtu.be/K0ri5qpD7XQ Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη...
Το βράδυ εκείνο του Δεκέμβρη του 1943 ο Ντίνος Δρίτσας ο τελωνειακός,δεν κοιμήθηκε...η Σουηδέζατου Ερυθρού σταυρού ήταν μεγάλο μούτρο,όμως έπρεπε να μάθει τι είχε μέσα το σεντούκι με ταγερμανικά γράμματα,που ξεφόρτωσε το πλοίο με το σιτάρι...Σηκώθηκε μεσάνυχτα και...
Λένε κάποιοι Από αυτούς Που μόνο όταν τους βλέπουν Οδύρονται Από αυτούς που αισθάνονται Ότι αφηγούνται την αλήθεια Από αυτούς Που δυσφορούν για το σύμπαν Για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται Και απαιτούν Ποικιλοτρόπως Την καθολική αναγνώριση και δικαίωση Του άγχους...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Λένε κάποιοι Από αυτούς Που μόνο όταν τους βλέπουν Οδύρονται Από αυτούς που αισθάνονται Ότι αφηγούνται την αλήθεια Από αυτούς Που δυσφορούν για το σύμπαν Για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται Και απαιτούν Ποικιλοτρόπως Την καθολική αναγνώριση και δικαίωση Του άγχους...
Νύχτες μοναξιάς απόψε αντικρίζωΤην όψη του θανάτου μου για σένα ζωγραφίζω,Έφυγες, πέρασες νωρίς, απόψε θα το μάθω,πως η αγάπη μου για σένα ήταν το πρώτο λάθος.Στων τοίχων τη σιωπή το όνομά σου γράφω,κι όσα δεν τόλμησα ποτέ, στο χώμα πια τα θάβω.Οι λέξεις μου ξεθύμαναν...
Πώς τα φέρνει ο καιρός. Εποχή φέρνεις καινούργια, θυμίζεις παλιά. Μ’ αρέσει να την αισθάνομαι που έρχεται, με χαϊδεύει απαλά. Γνώριμη η φυγή. Και πάλι ο χρόνος θα κυλήσει. Ζωή αίνιγμα, γαργαλάς αισθήματα, πράξεις φτάνουν σε κύματα. Εμείς ζαλισμένοι ζητάμε κάτι. Μη μας...
”Ξοδεύεσαι στην παλέτα της έλξης, τέρατα επιθυμιών σε πολιορκούν …Χάνεσαι…”
Και άλλοτε χάνεσαι ηθελημένα άλλοτε ακούσια Μα το θέμα ειναι ΕΝΑ. Χάνεσαι όπως και να’ χει. Είτε ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΆ είτε πραγματικά και αυτό δεν πρόκειται ν’ αλλάξει . Έτσι ήταν και θα είναι απο καταβολής κόσμου .(αν κατάλαβα καλά το νόημα της φράσης σου)καλή μου Πόπη.
Κυρία Λένα μου, ναι, θα μπορούσε να είναι και όπως τα λέτε. Αλλά η αλήθεια είναι ότι το έγραψα για κάτι άλλο. Μ’ αρέσει όμως πολύ η εξήγηση που δώσατε. Σας ευχαριστώ πολύ. Καλημέρα!
[…Κι η πλάνη πως κλείνεις τα χάσματα,
ο εγκέφαλος.[…]
Πράγματι Πόπη μου… πολύ μου άρεσε και ταυτίστηκα!!Καλημέρα!!
Πολύ ωραία γραφή: το χάος, τα χάσματα, τα όνειρα,………. και… χάνεσαι! Μπράβο σου!!!
Στο ταξίδι ο ίσκιος σου,
οδηγός σ’ ένα χάος…..
Στο ταξίδι ο ίσκιος ΜΑΣ οδηγός σ’ ένα χάος…
ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟ …. Σαν ένας ίσκιος χάνεται η ύπαρξή μας στο μεγάλο Big Bang…………..
Στο άπειρο , στο κενό , στην ανυπαρξία…
ΜΠΡΑΒΟ ΠΟΠΗ ΜΟΥ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Αχ αυτή η πλάνη που χάσματα κλείνει…με σπρέι ζωγραφίζει… και στο τέλος σε ξωδεύει και χάνεσαι….Πόπη μου μπράβο σου!!!! Μου άρεσε πολύ!!!!
Χαίρομαι Άννα μου!
Σ’ ευχαριστώ πολύ Μάρθα μου!
Κυρία Χρυσούλα σ’ ευχαριστώ πολύ!
Χαίρομαι Σοφία και σ’ ευχαριστώ πολύ!
ξοδεύεσαι στην παλέτα της έλξης…
ωραία πλέκεις τους στίχους… και με μοντέρνα ποίηση αν μπορώ να την ονομάσω έτσι..
Σ’ ευχαριστώ πολύ Μάχη μου. Καλό απογευματάκι!