Πάντα η ψυχή μου ονειρευόταν
έναν κόσμο διαφορετικό από αυτόν που ζούμε τώρα,
μια κοινωνία που θα ζούσε ευτυχισμένη κάθε ώρα!
Έναν τόπο όπου μικροί και μεγάλοι θα ήμασταν ίσοι
εκεί όπου πάντα θα κυριαρχούσε η ειρήνη και όχι τα μίση!

Θέλει η ψυχή μου να πετάξει,
σε μέρη που το κακό δεν έχει φτάσει ακόμα
σε δρόμους απλούς φτιαγμένους από χώμα!
Να βρει τη γαλήνη μακριά από κάθε λογικό
κι όχι στα ΠΡΕΠΕΙ και στα ΜΗ μακριά από δω!

Μακριά!
εκεί που η θάλασσα ενώνεται με τον ουρανό
εκεί που οι άγγελοι έχουν στήσει το δικό τους χορό
πλάι στο κύμα και στον αφρό!
Εκεί θέλει η ψυχή μου να χαθεί τόσο καιρό!

Ψάχνει να βρει,
ένα μέρος που κανείς δεν έχει ζήσει
κανείς δεν έχει πάει κι ούτε έχει περπατήσει
μια γωνιά κι αυτή να βρει, να ηρεμήσει
σε έναν κόσμο αλλιώτικο εκεί να πάει θέλει
και εκεί μια μέρα να σβήσει!

Υπομονή λοιπόν ψυχή μου!
και θα ‘ρθει η ώρα που θα φτάσεις μέχρι εκεί
στα μέρη που πάντα ζητούσες να βρεις
και εκεί σου υπόσχομαι αιώνια θα ζεις
και μία μέρα γλυκά θα αναπαυτείς!

_

γράφει ο Ηλίας Κουμερτάς