25η ώρα

22.10.2015

 

Ο ήλιος του ζεσταίνει τον λαιμό. Χτες βράδυ εξαντλημένος απ τον φόβο έγειρε για λίγο. Του είχαν ανακοινώσει: Η αίτηση χάρητος απορρίφθηκε. Το πρωί έχει προχωρήσει. Τέτοια ώρα ο δήμιος έχει τελειώσει. Τα μάτια του γεμάτα απορία εν τέλει ηρεμούν. Παίρνει βαθειά ανάσα και αφήνεται.

Η κλειδαριά τρίζει. Χαμογελάει. Το βλέμμα τρεμοπαίζει. Ένα αλουμινένιο πιάτο σέρνεται στο τσιμέντο και η πόρτα βροντάει. Γέρνει προς τα πίσω με την ματιά να καρφώνει το ταβάνι. Τη μέρα της εκτέλεσης δεν προσφέρουν φαγητό. Η πείνα έχει κορυφώσει την ηδονή. Κλείνει τα βλέφαρα και κρατάει την ευτυχία.

Χρόνος κλεμμένος απ’ την αιωνιότητα.

 

_

γράφει ο Δημήτρης Μαυρομματάκης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

Αταβισμός

Αταβισμός

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1936             Ένα χλωμό φεγγάρι κρεμόταν πάνω απ’ το κοιμισμένο χωριό. Ησυχία επικρατούσε σ’ όλον τον οικισμό και μονάχα στο διώροφο πέτρινο σπίτι απέναντι από την εκκλησία υπήρχε ακόμη φως. Στο πάνω πάτωμα μια πόρτα ξεκλειδώθηκε. Ο πατέρας...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Μπόρεσα με λίγες λέξεις σας, να χωρέσω στο συναίσθημα ετούτης της αναμονής και στην ηρεμία της αποδοχής.

    Η δε τελευταία σας φράση [χρόνος κλεμμένος από την αιωνιότητα] …μαγική…..κλείνει δυνατά την αυλαία…

    Απάντηση
  2. Μαριανθη πλειωνη

    Περιγραφικό κείμενο που μεταφέρει ζωντανά τα συναισθήματα του προσώπου που βιώνει αυτές τις σκοτεινές,απελπιστικές στιγμές …πριν την αιωνιότητα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου