Ο ήλιος του ζεσταίνει τον λαιμό. Χτες βράδυ εξαντλημένος απ τον φόβο έγειρε για λίγο. Του είχαν ανακοινώσει: Η αίτηση χάρητος απορρίφθηκε. Το πρωί έχει προχωρήσει. Τέτοια ώρα ο δήμιος έχει τελειώσει. Τα μάτια του γεμάτα απορία εν τέλει ηρεμούν. Παίρνει βαθειά ανάσα και αφήνεται.

Η κλειδαριά τρίζει. Χαμογελάει. Το βλέμμα τρεμοπαίζει. Ένα αλουμινένιο πιάτο σέρνεται στο τσιμέντο και η πόρτα βροντάει. Γέρνει προς τα πίσω με την ματιά να καρφώνει το ταβάνι. Τη μέρα της εκτέλεσης δεν προσφέρουν φαγητό. Η πείνα έχει κορυφώσει την ηδονή. Κλείνει τα βλέφαρα και κρατάει την ευτυχία.

Χρόνος κλεμμένος απ’ την αιωνιότητα.

 

_

γράφει ο Δημήτρης Μαυρομματάκης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!