6 και 30

10.02.2016

walking_away

«Κοίτα με! Φεύγω»

και εξαφανίστηκε σε ένα δρομάκι

που θα οδηγούσε σε μιαν άλλη ζωή.

Αλλιώτικη, ίσως και καλύτερη.

Μα σίγουρα όχι στην ίδια. Ή ίσως όχι.

Πόση σημασία να έχει, αλήθεια;

 

«Φύγε λοιπόν! Άντε»

φώναξε και εκείνη βαθιά αδιαφορώντας

για τις αλκυονίδες που δεν ήρθαν ποτέ.

Αδιαφορώντας για τα όνειρα που πνίγηκαν.

Τέσσερα γράμματα και ένα θαυμαστικό

μιας απόλυτα ανικανοποίητης ζωής. Φύγε!

 

Ούρλιαξε και ο αέρας κάτι ακατάληπτο.

Σαν χρέος. Σαν απειλή. Σαν καταδίκη.

Ήρθαν και τα δάκρυα σαν ποτάμια στερεμένα.

Σαν μια φωτιά που ξέχασε να ανάψει.

Πάγωσε και ο χρόνος. Έξι και τριάντα το πρωί.

Ούτε στιγμή πριν. Ούτε μέλλον μετά.

 

Και καμία ευκαιρία δεν επέζησε.

Το έρεβος να έχει κρυφτεί στη σωτηρία.

Δίχως ψυχή. Δίχως χρόνο. Δίχως γιατί.

Μια στάλα εγωισμό να μυρίζει

ό,τι στις έξι και τριάντα κατάφερε

να αυτοκαταστραφεί χωρίς λόγο.

 

Μόνο φόβος, τρέμουλο και χάος.

Βήμα το βήμα. Ανάσα την ανάσα.

Κανείς δεν το τόλμησε πια. Εμείς!

Ένα άλλο θαυμαστικό ατόφιο και

πέντε γράμματα ενοχικά αθώα.

Έξι και τριάντα, αέναης σιωπής.

_

γράφει ο Σωκράτης Τσελεγκαρίδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μουσική

Μουσική

Έξι και τριάντα. Τα μάτια μου ανοίγουν απότομα πάντα την ίδια ώρα, όταν η σιγαλιά της νύχτας δίνει τη σκυτάλη διστακτικά στους πρώτους ήχους του πρωινού. Κλείνω τα μάτια και αφουγκράζομαι τη θάλασσα. Ο απαλός παφλασμός των κυμάτων με νανουρίζει γλυκά....

Παρέα

Παρέα

    Πράξη τελευταία Ώρα έξι και τριάντα Πουλιά κρέμονται σήμερα απ’ τις τσέπες μου Από το τρύπιο μου σώμα Ψίχουλο ψίχουλο Το μεδούλι μου θα θηρεύσουν Από την άνευρη σάρκα μου[...] _ γράφει η Άννα...

Όταν το σύμπαν έχει κέφια

Όταν το σύμπαν έχει κέφια

Η καλή ημέρα από το πρωί φαίνεται, λέει η παροιμία κι αν κρίνω από την έναρξη της δικής μου, το τέλος της μόνο καλό δεν προοιωνιζόταν. Είναι κάτι μέρες, βρε παιδί μου, που λες ότι το σύμπαν συνωμοτεί για να σου τις χαλάσει κι ας μας παραμύθιαζε τόσα χρόνια ο Κοέλιο με...

Το χαμόγελο του Παβαρότι

Το χαμόγελο του Παβαρότι

Άνοιξε τα μάτια όσο το σκοτάδι ήταν ακόμη πυκνό. Ρολόι δε χρειάστηκε να κοιτάξει. Ήξερε. Ήταν 6.30 ακριβώς. Η ώρα που πάντοτε ξυπνούσε. Σηκώθηκε και πήγε κατευθείαν στο παράθυρο. Άνοιξε τα ξύλινα παντζούρια και ένα αεράκι φθινοπωρινό, δροσερό, καθάριο, φερμένο από τα...

Φύλακας άγγελος

Φύλακας άγγελος

Μια μέλισσα στέκεται ακίνητη εδώ και ώρα πάνω στο τζάμι μου. Δείχνει κουρασμένη σχεδόν εξουθενωμένη. Πλησιάζω το χέρι μου και ακουμπώ το τζάμι. Για δες την. Πάει κοντά του χωρίς να φοβάται. Ακούω το μουρμούρισμά της. Τραγουδάει. Ναι. Τραγουδάει. Τι όμορφα. Ξέρω τι θα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Φύλακας άγγελος

Φύλακας άγγελος

Μια μέλισσα στέκεται ακίνητη εδώ και ώρα πάνω στο τζάμι μου. Δείχνει κουρασμένη σχεδόν εξουθενωμένη. Πλησιάζω το χέρι μου και ακουμπώ το τζάμι. Για δες την. Πάει κοντά του χωρίς να φοβάται. Ακούω το μουρμούρισμά της. Τραγουδάει. Ναι. Τραγουδάει. Τι όμορφα. Ξέρω τι θα...

Θέατρο Παραλόγου

Θέατρο Παραλόγου

Οι μαυροφόρες γυναίκες ήταν στη θέση τους, έτοιμες για την τελευταία πράξη. Ανάμεσά τους και η κυρά Αντιγόνη, η κορυφαία του χορού. Μοιρολογίστρα από τις λίγες, ξακουστή στα μανιάτικα περίχωρα για την τέχνη της να λυγίζει και τις πιο σκληρές καρδιές. Εκείνο το βράδυ...

Το ξυπνητήρι

Το ξυπνητήρι

Εκείνος μόλις έχει αποχωριστεί τη συμβία του, μετά από ένα δυστύχημα. Γεροδεμένος, ηλιοκαμένος και αγωνιστής μια ζωή. Εκείνη ζει με τον καλό της, που τον αγαπά και τον φροντίζει, όπως κι εκείνος άλλωστε. Γκριζομάλλα, καλοστεκούμενη, που δεν έχει, όμως, καλές σχέσεις...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πάρα πολύ ωραίο! Σαν να είχα ακριβώς την εικόνα μπροστά μου. Μπράβο σας!
    (πολύ καλή επιλογή φωτογραφίας επίσης)

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Χίλιες εικόνες από το πινέλο του πιο μοναδικά υπέροχου ζωγράφου….ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ !!! Σωκράτη, Εύγε!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου