Select Page

Μέχρι το ξημέρωμα

Μέχρι το ξημέρωμα

Σκοτάδι

Αναπνέω αργά

Μία, δύο , τρεις

Μετράω τις ανάσες μου

Δαίμονες στιγμές

Λόγια πνιγμένα

Κατρακυλούν απ΄τα μάτια

Σκέψεις καρφιά

Τρυπούν το κρανίο μου

Κι ούτε μία στάλα αίμα

Αυτή η βοή μέσα στο κεφάλι μου

Ακλόνητη εκεί

Απ΄την πρώτη στιγμή της ύπαρξης

Αδιατάρακτη, ασταμάτητη

Όλο να δυναμώνει

Ρουφήχτρα είναι και με τραβάει

Σκοτάδι ακόμα

Αναπνέω όλο και πιο αργά

Στην ανάγκη

Θα κρατήσω την αναπνοή μου

Μέχρι το ξημέρωμα

 

-

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μαίρη Κάντα

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Μέγαρα. Αποφοίτησα από την Φιλοσοφική σχολή των Ιωαννίνων. Το 2010 μετακόμισα μόνιμα στην Αθήνα για να σπουδάσω δημοσιογραφία στο ιεκ "ΑΚΜΗ". Έχω παρακολουθήσει ακόμα σεμινάρια νοηματικής γλώσσας και θεατρικής γραφής, ενώ συνεχίζω τις σπουδές μου στην λογοτεχνική γραφή στη " Tabula Rasa". Λατρεύω την Αθήνα, γιατί σε αυτή την πόλη, έγιναν πραγματικότητα όλα τα όνειρά μου. Αγαπάω επίσης το ουράνιο τόξο μετά από μία καταιγίδα. Μου θυμίζει πως όσα προβλήματα και αν υπάρχουν, κάποια στιγμή έρχεται το «ουράνιο τόξο», η λύση στα προβλήματα.

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!